Taksonomi
- Alem
- Plantae
- Sınıf
- Liliopsida (tek çenekliler)
- Takım
- Poales
- Familya
- Poaceae (buğdaygiller)
- Cins
- Lolium
- İtalyan çimi
- L. multiflorum Lam.
- Kromozom
- 2n = 14 (tetraploit çeşitlerde 28)
İtalyan çimi tek ya da iki yıllık, demet oluşturan bir buğdaygildir. Başak ekseninde iki yana dizilmiş başakçıkları ve kılçıklı çiçekleriyle, çok yıllık akrabası İngiliz çiminden (L. perenne) ayrılır. Tetraploit çeşitler daha iri yapılı ve şekerce zengindir. Tek yıllık formlarına Westerwold çimi denir.
Önemi ve tarihçesi
İtalyan çimi Güney Avrupa ve Akdeniz kökenlidir; adını Kuzey İtalya’daki eski yetiştiriciliğinden alır. Bugün ılıman iklimlerde dünyanın en yaygın yem buğdaygillerinden biridir.
Türkiye’de İtalyan çimi kışlık ara ürün olarak hızla yaygınlaştı: TÜİK’e göre 2015’te 58 bin ton olan üretimi 2025’te 2,17 milyon tona ulaştı. Üretim Çanakkale, İzmir, Balıkesir ve Bursa başta olmak üzere kıyı bölgelerinde yoğunlaşır. Tüylü fiğ gibi baklagillerle karışık ekimi de yaygındır.
Üretim değerleri
Dünyada üretim
Yem buğdaygilleri için FAO istatistiklerinde ayrı bir üretim kaydı bulunmamaktadır.
Türkiye’de üretim
Türkiye üretimi, 2014–2025 (milyon ton)
2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 4 arttı. Üretim son on yılda hızla artmıştır; İtalyan çimi kıyı bölgelerinde kışlık ara ürün olarak yaygınlaşmaktadır.
Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)
%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri
En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)
İlk üç il, i̇talyan çimi üretiminin yüzde 63’ünü tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.
Kaynak: TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.
Yem değeri
İtalyan çimi lezzetli, yapraklı ve sindirilebilirliği yüksek bir yem verir; suda çözünen şekerlerce zengin olduğu için iyi silolanır. Biçim geciktikçe kalite hızla düşer. Buğdaygil yem bitkilerinin ham proteini genellikle baklagillerden düşük, enerji içeriği ise daha yüksektir; bu yüzden baklagillerle karışık ekim ya da karışık besleme önerilir.
Yetiştiricilik
İklim ve toprak
İtalyan çimi serin ve nemli koşulları sever; kışı ılıman kıyı bölgelerinde sonbaharda ekilip kışın ve ilkbaharda değerlendirilir. Sıcağa ve kurağa dayanıklılığı zayıftır; yaz kuraklığında gelişmesi durur. Verimli, nemli, iyi drene olan topraklarda en iyi sonucu verir.
Ekim
- Ekim zamanıKıyı bölgelerinde sonbahar, soğuk bölgelerde ilkbahar
- Ekim derinliğiSığ; tohum küçüktür
- Ekim yöntemiDar sıralara mibzerle ya da serpme; düzgün ve bastırılmış tohum yatağı
- KarışımTüylü fiğ, Macar fiği ya da üçgüllerle
Gübreleme ve bakım
İtalyan çimi azota çok iyi tepki veren bir buğdaygildir; azot ekimde ve her biçimden sonra bölünerek verilir. Fosfor ve potasyum toprak analizine göre uygulanır.
Hasat ve kullanım
Kaliteli ot için biçim başaklanma başlangıcında yapılır. Yeşil yem, silaj, kuru ot ve otlatma olarak değerlendirilir. Kıyı bölgelerinde mısır ya da pamuk gibi yazlık ana ürünlerden önce kışlık ara ürün olarak yetiştirildiğinde, ana ürünün zamanında ekilebilmesi için erken biçilmelidir.
Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.
Kaynaklar
- TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: Ekim 2026).
- Baklagil Yem Bitkileri. Ders notları (tüylü fiğ ile karışımlar).