Lavanta

Yetiştiricilik

• İklim ve toprak
• Üretim ve dikim
• Gübreleme, sulama ve bakım
• Hasat, kurutma ve verim

İklim ve toprak

Lavanta toprak bakımından seçici değildir; kireççe zengin, süzek, pH’sı 5,8–8,3 olan kuru ve kalkerli topraklarda çok iyi gelişir. Kurağa, sıcağa ve soğuğa oldukça dayanıklıdır, ama kışı çok sert geçen yerlerde soğuk zararı görülebilir.

Üretim ve dikim

Lavanta çelikle ya da tohumla üretilir. Çelikler kış dinlenmesinde, bitki uyanmadan önce alınıp köklendirilir; köklendirici hormon köklenmeyi artırır. Lavandin tohum vermediği için mutlaka çelikle üretilir. Tohumla üretimde, tohumlar çok küçük olduğundan fideyle üretim tercih edilir.

• Dikim zamanıBölgeye göre Mart başı–Mayıs sonu
• Sıklık100 × 40 ya da 120 × 50 cm; traktörle işleme için daha geniş aralıklar da kullanılır
• Toprak hazırlığıDerin sürüm, ardından diskaro ve tırmık
• Can suyuDikimden sonra mutlaka

Gübreleme, sulama ve bakım

Dikimden sonra köklerin tutunması için 3–4 kez sulanır; sonraki yıllarda susuz yetişebilse de sulama çiçek verimini artırır. 2–3 yılda bir ahır gübresi verilmesi toprağı iyileştirir; bunun dışında dekara yılda 8–10 kg azot ve 3–5 kg fosfor yeterlidir. İlk iki yılda çapayla yabancı ot mücadelesi önemlidir; sonraki yıllarda lavantanın allelopatik etkisiyle otlar kendiliğinden baskılanır.

Hasat, kurutma ve verim

Lavanta genellikle Temmuz’da tam çiçeklenmeye ulaşır ve bu dönemde testereli ot bıçağı ya da çit biçme makineleriyle hasat edilir. Çiçekler doğrudan uçucu yağ için işlenir ya da gölgede, kızışmayacak kalınlıkta serilip kurutulur. Uçucu yağ su ya da buhar distilasyonuyla elde edilir. Sapsız kuru çiçek verimi dekara 100–500 kg arasındadır.

Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.