ziraatciyiz.net

Tarla Bitkileri / Yemeklik Tane Baklagiller / Börülce

Börülce

Vigna unguiculata (L.) Walp.

Afrika kökenli, kurağa en dayanıklı baklagillerden biri. Türkiye’de daha çok Ege’de yetiştirilir; göbek bağındaki koyu halka nedeniyle karnıkara ya da karagöz olarak da bilinir.

Taksonomi

Alem
Plantae
Sınıf
Magnoliopsida (iki çenekliler)
Takım
Fabales
Familya
Fabaceae (Leguminosae)
Alt familya
Faboideae (Papilionoideae)
Cins
Vigna
Börülce
V. unguiculata (L.) Walp.
Kromozom
2n = 22

Vigna cinsinde 80 kadar tür bulunur; bunların yedisinin kültürü yapılır. Maş fasulyesi ve adzuki fasulyesi Asya, börülce ise Afrika kökenli türlerdendir. Kültür börülceleri dört gruba ayrılır:

UnguiculataAsıl tane börülcesi; Afrika, Asya ve Latin Amerika’da en çok yetiştirilen gruptur.
SesquipedalisBaklaları yarım metreyi aşabilen “metrelik fasulye”; taze bakla için.
Biflora ve textilisDaha az yaygın, yerel kullanımlı gruplar.

Önemi ve tarihçesi

Börülce, Afrika’da kültüre alınan en eski baklagillerdendir. Batı Afrika başlıca kültüre alınma merkezlerinden biri olarak kabul edilir; Doğu Afrika’da da ayrı bir kültüre alınma sürecinin yaşanmış olabileceği düşünülmektedir. Bugün dünya üretiminin büyük kısmı Batı Afrika’da yapılır: Nijerya tek başına dünya üretiminin yarısına yakınını karşılar. Proteinin yüzde 23–25’e ulaşması nedeniyle et tüketiminin az olduğu ülkelerde temel bir besin kaynağıdır; taze baklası, kuru tanesi, otu ve silajıyla çok yönlü kullanılır.

Türkiye’de börülce uzun yıllardır yetiştirilir ve doğal seleksiyonla birçok yerel populasyon oluşmuştur. Börülce yetiştiriciliğinde İzmir, Aydın, Manisa, Muğla, Hatay ve Balıkesir öne çıkar. Kuru tane üretiminde ise TÜİK verilerine göre Manisa, Uşak ve Muğla başı çeker. Talebin ve fiyatın düşük olması, verimin az olması ve çiftçilerin daha kârlı ürünlere yönelmesi nedeniyle üretim azalmaktadır. Taze börülce ise Ege mutfağında zeytinyağlı olarak sevilerek tüketilir.

Üretim değerleri

Dünyada üretim

10,1milyon ton dünya üretimi (2024)
15,8milyon hektar hasat alanı (2024)
64kg/da dünya ortalama verimi (2024)

Dünya üretimi, 1994–2024 (milyon ton)

02581012 10,11995200520152024

1994'ten bu yana dünya üretimi yüzde 262 arttı; dekara verim 37 kg'dan 64 kg'a çıktı. Dünya değerleri büyük ölçüde FAO tahminlerine dayanmaktadır.

Kıtalara göre üretim payı

  • Afrika96%
  • Asya3%
  • Amerika1%
  • Avrupa0%

En çok üreten 10 ülke (1994–2024 ortalaması, milyon ton)

  • Nijerya3,0
  • Nijer1,3
  • Burkina Faso0,47
  • Gana0,25
  • Tanzanya0,16
  • Mali0,14
  • Kamerun0,14
  • Sudan (2012 sonrası)0,14
  • Myanmar0,13
  • Benin0,10

Sıralama, tek bir yılın dalgalanmasından etkilenmemesi için son 31 yılın ortalamasına göre yapılmıştır. Türkiye bu dönemin ortalamasında ilk 10'un dışında kalıyor.

Türkiye’de üretim

1.239ton dane üretimi (2025)
10,8bin dekar ekilen alan (2025)
115kg/da ortalama verim (2025)

Türkiye üretimi, 2004–2025 (ton)

01.0002.0003.0004.0001.23920042010201520202025

2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 5 azaldı.

Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)

Ardahan: üretim yokArtvin: üretim yokŞırnak: üretim yokHakkari: üretim yokIğdır: üretim yokAğrı: üretim yokVan: üretim yokKırklareli: üretim yokEdirne: üretim yokKars: üretim yokMardin: üretim yokŞanlıurfa: üretim yokKilis: üretim yokGaziantep: üretim yokHatay: yüzde 0,2İstanbul: üretim yokTekirdağ: yüzde 0,0Çanakkale: yüzde 3,9Rize: üretim yokTrabzon: üretim yokGiresun: üretim yokOrdu: üretim yokSamsun: üretim yokSinop: üretim yokKastamonu: üretim yokBartın: üretim yokZonguldak: üretim yokDüzce: üretim yokSakarya: üretim yokKocaeli: üretim yokYalova: üretim yokBursa: üretim yokBalıkesir: yüzde 6,5İzmir: yüzde 2,5Aydın: yüzde 0,4Muğla: yüzde 17,0Antalya: üretim yokMersin: üretim yokAdana: üretim yokBolu: üretim yokAnkara: üretim yokBilecik: üretim yokEskişehir: üretim yokÇankırı: üretim yokKarabük: üretim yokTokat: üretim yokSivas: üretim yokÇorum: üretim yokAmasya: yüzde 0,0Kütahya: yüzde 0,4Konya: üretim yokKaraman: üretim yokNiğde: üretim yokKayseri: üretim yokIsparta: yüzde 1,6Manisa: yüzde 43,1Denizli: yüzde 2,1Burdur: üretim yokAksaray: üretim yokNevşehir: üretim yokYozgat: üretim yokKırşehir: üretim yokUşak: yüzde 22,1Erzincan: üretim yokTunceli: üretim yokAfyonkarahisar: üretim yokKırıkkale: üretim yokKahramanmaraş: üretim yokMuş: üretim yokErzurum: üretim yokMalatya: üretim yokElazığ: üretim yokBitlis: üretim yokBingöl: üretim yokOsmaniye: üretim yokAdıyaman: üretim yokDiyarbakır: üretim yokBatman: üretim yokSiirt: üretim yokBayburt: üretim yokGümüşhane: üretim yok

%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri

En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)

  • Manisa%43,1
  • Uşak%22,1
  • Muğla%17,0
  • Balıkesir%6,5
  • Çanakkale%3,9
  • İzmir%2,5
  • Denizli%2,1
  • Isparta%1,6
  • Aydın%0,4
  • Kütahya%0,4

İlk üç il, börülce üretiminin yüzde 82’sini tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.

Kaynaklar: FAOSTAT, Crops and livestock products; TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.

Besin değerleri

Kuru börülcenin 100 gramındaki değerler. Folat (633 µg), fosfor ve tiamin bakımından yemeklik baklagillerin en zenginleri arasındadır.

336kcal enerji
60,0 gkarbonhidrat
23,5 gprotein
10,6 gdiyet lifi
1,3 gyağ

Mineraller (100 g)

Kalsiyum110mg
Demir8,27mg
Magnezyum184mg
Fosfor424mg
Potasyum1.110mg
Sodyum16mg
Çinko3,37mg
Bakır0,845mg
Mangan1,53mg
Selenyum9µg

Vitaminler (100 g)

Tiamin (B1)0,853mg
Riboflavin (B2)0,226mg
Niasin (B3)2,08mg
B6 vitamini0,357mg
Folat633µg
E vitamini0,39mg

Yemeklik tane baklagillerle karşılaştırma (100 g tanede)

Protein (g)

  • Bakla26,1
  • Yeşil mercimek24,6
  • Kırmızı mercimek23,9
  • Börülce23,5
  • Fasulye23,4
  • Bezelye23,1
  • Nohut20,5

Diyet lifi (g)

  • Bakla25,0
  • Bezelye22,2
  • Fasulye15,2
  • Nohut12,2
  • Kırmızı mercimek10,8
  • Yeşil mercimek10,7
  • Börülce10,6

Kaynak: USDA FoodData Central (SR Legacy, FDC 173758). Değerler 100 g çiğ tane içindir; çeşit, yetiştirme koşulu ve analiz yöntemine göre değişebilir.

Yetiştiricilik

Bölgeye göre değişirAşağıdaki tarih ve miktarlar araştırma enstitülerinin genel önerileridir. Kendi tarlanız için toprak analizi yaptırın, il ve ilçe tarım müdürlüğüne danışın.

İklim ve toprak

Börülce sıcak seven, soğuğa hassas bir bitkidir; iyi bir gelişme için 25–35 °C uygundur. Kurağa en dayanıklı baklagillerden biridir; tanesi için 400 mm yağış alan yerlerde yetiştirilebilir, yıllık yağışı 600 mm’nin üzerindeki yerlerde sulamaya pek gerek kalmaz. Yağışın fazla olduğu yerlerde ise hastalık ve zararlılar artar. Kısa gün bitkisidir ve gölgeye dayanıklıdır; mısır ve sorgum gibi uzun bitkilerle birlikte yetiştirilebilir.

Kumludan killiye kadar farklı topraklarda yetişir; erkenci yetiştiricilikte hafif topraklar tercih edilir. Uygun pH 5,5–6,5’tir. Tuza ve su göllenmesine dayanıksızdır; toprak iyi drene olmalı, kök bölgesi havalanmalıdır.

Ekim nöbeti

Baklagiller köklerindeki Rhizobium bakterileriyle havanın azotunu bağlar ve toprağı zenginleştirir; bu yüzden ekim nöbetinde tahıllardan önce gelmeleri en doğrusudur. Aynı tarlaya üst üste baklagil ekmek ise kök hastalıklarını ve nematodları çoğaltır. Sıcak sezonda yetiştiği için Ege, Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu’da tahıl hasadından sonra ikinci ürün olarak değerlendirilebilir. Karadeniz’de çeltik alanlarında ekim nöbetine girme potansiyeli de vardır.

Toprak hazırlığı

Toprak derin sürülmeli; kış koşulları uygunsa işleme sonbaharda ya da kış aylarında yapılabilir. İlkbaharda kültivatör ve tırmıkla tohum yatağı hazırlanır.

Ekim

  • Ekim zamanıAna ürün Mayıs ortası, ikinci ürün Haziran ortası (Bornova denemeleri)
  • Sıra arasıDik gelişen tiplerde 30–40, yarı dik tiplerde 50–65 cm
  • Yetişme süresiOlgunlaşma ekimden 91–116 gün sonra
  • VerimTane genellikle 50–350 kg/da

Bornova’da dört yıl süren denemelerde ekim geciktikçe tane veriminin dekara 117 kg’dan 33 kg’a düştüğü, bitkideki bakla sayısının belirgin şekilde azaldığı bulunmuştur. Bin dane ağırlığı yerel çeşitlerde 200–275 g arasındadır. Samsun’da yapılan denemelerde de erken ekimin geç ekime göre daha yüksek verim verdiği, sıra arası daraldıkça bitki başına tane veriminin azaldığı belirlenmiştir. Ondokuz Mayıs Üniversitesi’nin 2010’da tescil ettirdiği Sırma ve Amazon, Karadeniz’e uygun kuru tane börülce çeşitleridir. Ülkemizde göbek bağı çevresindeki koyu halka nedeniyle “karnıkara” ya da “karagöz” olarak da anılır.

Tohum miktarı hesaplayıcı

Hesap: bin dane ağırlığı × m²'ye tohum × 10 ÷ (çimlenme × saflık). Börülcede bin dane ağırlığı yerel çeşitlerde 200–275 g’dır.

Gübreleme

Börülcenin fosfor isteği yüksektir; fosforlu gübreler kök yumrularının gelişimini belirgin şekilde artırır. Azot bakterileriyle iyi aşılandığında azot bakımından kendi kendine yetebilir; fakir topraklarda ekimle birlikte dekara 4–5 kg azot verilmesi önerilir. Miktarlar toprak analizine göre belirlenmelidir.

Bakım ve sulama

Kurağa dayanıklı olsa da sulamaya çok iyi karşılık verir. Sıcak ve kurak bölgelerde özellikle çiçeklenme döneminde sulama gerekir; bu bölgelerde sezon boyunca 10–12 sulama yapılabildiği bildirilmektedir. Samsun gibi yağışlı bölgelerde, aşırı kurak yıllar dışında sulamasız da dekara 130–170 kg tane alınabildiği bildirilmektedir. Kuraklık ve yüksek gece sıcaklıkları çiçek, bakla ve tane gelişimini olumsuz etkiler. Karışık ekimde sıraları dönüşümlü düzenlemek havalanmayı ve ışığın bitkilere ulaşmasını artırır.

Hastalık ve zararlılar

Kök çürüklüğü, solgunluk, yaprak yanıklığı ve yaprak lekesi, külleme, virüs hastalıkları ve nematodlar verim ve kalite kayıplarına yol açabilir. Fasulyede görülen kırmızıörümcek, yaprakbiti ve tohum böcekleri börülcede de zarar yapar.

Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.

Hasat ve depolama

Kuru tane için baklaların üçte ikisi kahverengileşip olgunlaştığında hasat edilir; baklaların renginin yeşilden sarı-kahverengiye ya da mordan koyu mora dönmesi ve kuruması beklenir. Baklalar çatlamadan hasat yapılmalıdır. Taze börülce ise bakla oluşumundan 10–15 gün sonra, tohumlar süt olumundayken toplanır. Ot olarak değerlendirmede mısır ya da sorgumla karıştırıldığında iyi bir silaj olur. Ambarın sıcaklığı 10 °C’yi, bağıl nemi yüzde 55–60’ı geçmemeli; ürün depoya girmeden önce baklagil tohum böceklerine karşı önlem alınmalıdır.

Kaynaklar

  1. FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: 2 Ekim 2026).
  2. TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026).
  3. USDA. FoodData Central (erişim: 2 Ekim 2026).
  4. Çulha, G. ve Bozoğlu, H. (2016). Farklı kültürel uygulamalarla yetiştirilen Amazon ve Sırma börülce çeşitlerinin verim ve verim özellikleri. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 25(Özel sayı-1): 177–183.
  5. Ovalıoğlu, G. (2023). Börülce (Vigna unguiculata L.). ISPEC Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2(1): 28–32.
  6. Bilen Binici, A. ve Bozokalfa, M. K. (2020). Yerel börülce (Vigna unguiculata (L.) Walp.) populasyonlarının bakla ve danelerinin agronomik özelliklerinin belirlenmesi. Ege Üniv. Ziraat Fak. Derg., Özel Sayı: 51–60.
  7. Torun, A. (2018). Bazı börülce genotiplerinin morfolojik ve moleküler karakterizasyonu. Yüksek lisans tezi.
  8. Baklagil Yem Bitkileri ders notları.
  9. T.C. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. Yemeklik Baklagil. Çiftçi Eğitim Serisi. Ankara.