ziraatciyiz.net

Tarla Bitkileri / Yemeklik Tane Baklagiller / Fasulye

Fasulye

Phaseolus vulgaris L.

Amerika kökenli, sıcak seven bir baklagil. Kuru fasulye Türk mutfağının temel yemeklerinden biridir; üretimin yarısı Niğde, Konya ve Nevşehir’den gelir.

Taksonomi

Alem
Plantae
Sınıf
Magnoliopsida (iki çenekliler)
Takım
Fabales
Familya
Fabaceae (Leguminosae)
Alt familya
Faboideae (Papilionoideae)
Cins
Phaseolus
Kültür fasulyesi
P. vulgaris L.
Kromozom
2n = 22

Fasulye kendine döllenen, üçlü bileşik yapraklı, tek yıllık bir bitkidir. Gelişme şekline göre üç tipi vardır; tane rengi ve şekli ise beyazdan alacalıya kadar çok çeşitlidir.

BodurSınırlı büyür, 30–60 cm boylanır; kuru fasulye tarımında makineli bakım ve hasada en uygun tiptir.
Yarı sarılıcıUcu sarılmaya eğilimli, orta boylu tipler.
SarılıcıSınırsız büyür, 2–3 m’ye uzar; destek ister, daha çok taze fasulye için yetiştirilir.

Önemi ve tarihçesi

Fasulyenin gen merkezi Amerika kıtasıdır: biri Meksika ve Orta Amerika’da, diğeri Güney Amerika’nın And Dağları’nda olmak üzere iki ayrı yerde kültüre alındığı bilinmektedir. Amerika’nın keşfinden sonra 16. yüzyılda Avrupa’ya, oradan da Anadolu’ya geldi ve kısa sürede Türk mutfağının vazgeçilmezleri arasına girdi.

Dünyada en çok kuru fasulye üreten ülkeler Hindistan ve Brezilya’dır. Türkiye’de kuru fasulye ekim alanı son yirmi yılda yarıya inmiş, ancak dekara verim 162 kg’dan 285 kg’a çıktığı için üretim hemen hemen aynı kalmıştır. Taze fasulye ise daha çok Samsun, Tokat, Bursa, Antalya ve İzmir’de yetiştirilir. Ülkemizde kuru fasulye ıslahı 1965’te başlamış ve Eskişehir-855, Şehirali-90, Akman-98, Göynük-98, Zülbiye, Elkoca-05 gibi pek çok çeşit tescil edilmiştir.

Üretim değerleri

Dünyada üretim

30,3milyon ton dünya üretimi (2024)
33,7milyon hektar hasat alanı (2024)
90kg/da dünya ortalama verimi (2024)

Dünya üretimi, 1994–2024 (milyon ton)

010203040 30,31995200520152024

1994'ten bu yana dünya üretimi yüzde 26 arttı; dekara verim 61 kg'dan 90 kg'a çıktı. 2024 yılı dünya değerleri FAO tahminidir.

Kıtalara göre üretim payı

  • Asya48%
  • Amerika29%
  • Afrika20%
  • Avrupa2%
  • Okyanusya0%

En çok üreten 10 ülke (1994–2024 ortalaması, milyon ton)

  • Hindistan6,0
  • Brezilya3,0
  • Myanmar2,4
  • Çin1,4
  • ABD1,2
  • Meksika1,1
  • Tanzanya0,86
  • Uganda0,66
  • Kenya0,53
  • Etiyopya0,44

Sıralama, tek bir yılın dalgalanmasından etkilenmemesi için son 31 yılın ortalamasına göre yapılmıştır. Türkiye bu dönemin ortalamasında ilk 10'un dışında kalıyor.

Türkiye’de üretim

247bin ton dane üretimi (2025)
867bin dekar ekilen alan (2025)
285kg/da ortalama verim (2025)

Türkiye üretimi, 2004–2025 (bin ton)

010020030040024720042010201520202025

2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 11 azaldı.

Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)

Ardahan: üretim yokArtvin: yüzde 0,3Şırnak: yüzde 0,0Hakkari: yüzde 0,0Iğdır: yüzde 0,0Ağrı: yüzde 0,1Van: yüzde 0,5Kırklareli: yüzde 0,1Edirne: yüzde 0,2Kars: yüzde 0,0Mardin: üretim yokŞanlıurfa: üretim yokKilis: üretim yokGaziantep: yüzde 0,0Hatay: yüzde 0,0İstanbul: yüzde 0,0Tekirdağ: yüzde 0,1Çanakkale: yüzde 0,6Rize: yüzde 0,0Trabzon: yüzde 0,3Giresun: yüzde 0,1Ordu: yüzde 0,5Samsun: yüzde 0,4Sinop: yüzde 0,3Kastamonu: yüzde 0,0Bartın: yüzde 0,1Zonguldak: yüzde 0,0Düzce: yüzde 0,0Sakarya: yüzde 0,1Kocaeli: yüzde 0,0Yalova: üretim yokBursa: yüzde 0,8Balıkesir: yüzde 0,9İzmir: yüzde 0,0Aydın: yüzde 0,0Muğla: yüzde 0,2Antalya: yüzde 0,3Mersin: yüzde 0,1Adana: yüzde 0,5Bolu: yüzde 0,2Ankara: yüzde 0,3Bilecik: yüzde 0,2Eskişehir: yüzde 0,1Çankırı: yüzde 0,1Karabük: yüzde 0,1Tokat: yüzde 0,6Sivas: yüzde 0,3Çorum: yüzde 0,2Amasya: yüzde 0,2Kütahya: yüzde 1,0Konya: yüzde 16,2Karaman: yüzde 8,4Niğde: yüzde 19,6Kayseri: yüzde 4,1Isparta: yüzde 0,3Manisa: yüzde 0,1Denizli: yüzde 0,3Burdur: yüzde 0,2Aksaray: yüzde 3,1Nevşehir: yüzde 14,3Yozgat: yüzde 0,6Kırşehir: yüzde 0,3Uşak: yüzde 0,3Erzincan: yüzde 0,7Tunceli: yüzde 0,4Afyonkarahisar: yüzde 1,0Kırıkkale: yüzde 0,3Kahramanmaraş: yüzde 1,4Muş: yüzde 1,0Erzurum: yüzde 1,0Malatya: yüzde 0,2Elazığ: yüzde 0,6Bitlis: yüzde 13,8Bingöl: yüzde 0,2Osmaniye: yüzde 0,0Adıyaman: yüzde 0,1Diyarbakır: yüzde 0,1Batman: üretim yokSiirt: yüzde 0,1Bayburt: yüzde 0,1Gümüşhane: yüzde 1,4

%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri

En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)

  • Niğde%19,6
  • Konya%16,2
  • Nevşehir%14,3
  • Bitlis%13,8
  • Karaman%8,4
  • Kayseri%4,1
  • Aksaray%3,1
  • Gümüşhane%1,4
  • Kahramanmaraş%1,4
  • Afyonkarahisar%1,0

İlk üç il, fasulye üretiminin yüzde 50’sini tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.

Kaynaklar: FAOSTAT, Crops and livestock products; TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.

Besin değerleri

Beyaz kuru fasulyenin 100 gramındaki değerler. Potasyum (1.800 mg), kalsiyum ve demir bakımından yemeklik baklagillerin en zenginidir; kalsiyum içeriği tahılların on katından fazladır.

333kcal enerji
60,3 gkarbonhidrat
23,4 gprotein
15,2 gdiyet lifi
0,8 gyağ

Mineraller (100 g)

Kalsiyum240mg
Demir10,4mg
Magnezyum190mg
Fosfor301mg
Potasyum1.800mg
Sodyum16mg
Çinko3,67mg
Bakır0,984mg
Mangan1,8mg
Selenyum12,8µg

Vitaminler (100 g)

Tiamin (B1)0,437mg
Riboflavin (B2)0,146mg
Niasin (B3)0,479mg
B6 vitamini0,318mg
Folat388µg
E vitamini0,21mg

Yemeklik tane baklagillerle karşılaştırma (100 g tanede)

Protein (g)

  • Bakla26,1
  • Yeşil mercimek24,6
  • Kırmızı mercimek23,9
  • Börülce23,5
  • Fasulye23,4
  • Bezelye23,1
  • Nohut20,5

Diyet lifi (g)

  • Bakla25,0
  • Bezelye22,2
  • Fasulye15,2
  • Nohut12,2
  • Kırmızı mercimek10,8
  • Yeşil mercimek10,7
  • Börülce10,6

Kaynak: USDA FoodData Central (SR Legacy, FDC 175202). Değerler 100 g çiğ tane içindir; çeşit, yetiştirme koşulu ve analiz yöntemine göre değişebilir.

Yetiştiricilik

Bölgeye göre değişirAşağıdaki tarih ve miktarlar araştırma enstitülerinin genel önerileridir. Kendi tarlanız için toprak analizi yaptırın, il ve ilçe tarım müdürlüğüne danışın.

İklim ve toprak

Fasulye sıcak iklim bitkisidir; en iyi gelişme için ortalama sıcaklığın 16–24 °C olması istenir. En uygun çimlenme sıcaklığı 18–20 °C’dir ve dona çok hassastır; donsuz gün sayısı 105–120 gün olan bölgelerde yetiştirilebilir. 30 °C’nin üzeri çiçek dökümünü hızlandırır, 35 °C’nin üzerinde tane tutma çok azalır. Çiçeklenmede 23–25 °C’nin üzerindeki sıcaklıklar ve yağışlı hava da çiçek dökümüne yol açar. En iyi sonuç, çimlenmede sıcak, çiçeklenmede serin geçen yıllarda alınır.

En uygun topraklar iyi drene olan, organik maddece zengin, derin, kumlu-tınlı ve hafif asit topraklardır. Fasulye tuza, alkaliliğe ve bor fazlalığına çok hassastır; toprak yüzeyinde suyun birkaç saat göllenmesi bile bitkilere zarar verebilir.

Ekim nöbeti

Baklagiller köklerindeki Rhizobium bakterileriyle havanın azotunu bağlar ve toprağı zenginleştirir; bu yüzden ekim nöbetinde tahıllardan önce gelmeleri en doğrusudur. Aynı tarlaya üst üste baklagil ekmek ise kök hastalıklarını ve nematodları çoğaltır.

Toprak hazırlığı

Tahıl anızı olan ve yabancı otu fazla tarlalar sonbaharda 20–25 cm derinlikte pullukla sürülür; böylece kış yağışları toprakta daha iyi depolanır, kesekler donup çözülerek ufalanır. İlkbaharda otlar çimlenip toprak tava gelince kültivatör ve tırmıkla ikinci işleme yapılır. Tarlanın düz ve keseksiz olması hem düzgün çıkış hem de sulamada göllenmenin önlenmesi için önemlidir.

Ekim

  • Ekim zamanıAkdeniz’de Şubat, Ege’de Mart, Orta Anadolu’da Nisan sonu–Mayıs başı, Doğu ve Güneydoğu’da 10–19 Mayıs
  • SıklıkSıra arası 40–70 cm. m²’de bodur tiplerde 20–25, yarı sarılıcı tiplerde 10–15 bitki
  • Ekim derinliğiAğır topraklarda 4–6, hafif topraklarda 6–8 cm
  • Tohum miktarıKüçük tanelilerde dekara 6–7, orta tanelilerde 7–10, iri tanelilerde 10–12 kg

Toprak sıcaklığı 15 °C’nin altındayken çimlenme yavaşlar, tohumlar mantarlara ve toprak kurtlarına açık kalır; geç ekim de verimi düşürür. En çok önerilen yöntem mibzerle sıraya ekimdir. Tohumluk temiz ve hastalıksız tarladan alınmalı, çimlenme gücü yüzde 85–95 olmalıdır; uzun süre depolanmış tane tohumluk olarak kullanılmamalıdır. Eskişehir Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nün Göynük-98, Akman-98, Karacaşehir-90 ve Yunus-90 gibi çeşitleri İç Anadolu’nun batısına uygundur.

Tohum miktarı hesaplayıcı

Hesap: bin dane ağırlığı × m²'ye tohum × 10 ÷ (çimlenme × saflık). Fasulyede bin dane ağırlığı çeşide göre 250–600 g arasında değişir; bodur tiplerde m²’ye 20–25 bitki hedeflenir.

Gübreleme

Kök yumruları oluşup azot bağlamaya başlayana kadar geçen süre için dekara 3–4 kg saf azot, kök gelişimi için 6–7 kg fosfor (P₂O₅) önerilir. Her ikisini birlikte veren diamonyum fosfat (DAP) uygun bir gübredir. Gübre tohumla aynı yere verilmemeli; ikinci toprak işlemeden önce tarlaya serpilip kültivatör ve tırmıkla karıştırılmalıdır; bu amaçla dekara 12–16 kg DAP önerilir. Kuru fasulyede üst gübreleme önerilmez.

Sonbaharda ya da ilkbahar sürümünden önce dekara 2–3 ton yanmış çiftlik gübresi vermek toprağın yapısını ve verimi iyileştirir. Fazla kireçli topraklarda bitki çinkoyu alamaz; bu durumda dekara yaklaşık 3 kg çinko sülfat verimi artırır. Daha önce fasulye ekilmemiş tarlalarda tohumlar uygun bakteriyle aşılanmalıdır.

Bakım ve sulama

İlk çapa bitkiler 10–15 cm olunca, ikincisi çiçeklenmeden önce yapılır. Kökler yüzeysel olduğu için çapa derin yapılmamalıdır; sulamadan sonra toprak tava gelince yapılan çapa kaymak tabakasını kırar ve kök bakterilerinin çalışmasını artırır.

Fasulye 100–120 günlük yetişme süresinde 300–450 mm suya ihtiyaç duyar ve ülkemizde yazın yetiştirildiği için sulama şarttır. Çıkıştan çiçeklenmeye kadar bir iki sulama yeterlidir; bu dönemde fazla su kök ve gövde çürüklüklerini artırır. Çiçeklenme, bakla bağlama ve tane doldurma suya en hassas dönemlerdir. Sıcak havada ve kumlu toprakta 5–10, serin havada ve ağır toprakta 10–15 gün arayla sulanır. Yaprakların açık yeşilden koyu mavi-yeşile dönmesi su eksikliğinin ilk işaretidir. Denemelerde en yüksek verim damla sulamadan, bu yoksa karık sulamadan alınmıştır.

Çiçeklenmede sulamaÇiçeklenme ve bakla oluşumu, fasulyenin su stresine en hassas olduğu dönemlerdir; bu dönemde susuz kalan bitki çiçek ve bakla döker. Buna karşılık aşırı sudan da kaçınılmalıdır: ağır sulama ve göllenme hem çiçek dökümünü hem kök çürüklüğünü artırır. İlk suyun çiçeklenmeden önce yeterli miktarda verilmesi, çiçeklenme ve bakla oluşumunda ise toprağın kontrollü sulamalarla nemli tutulması önerilir.

Hastalık ve zararlılar

hastalıkAntraknozColletotrichum lindemuthianum

Fidelerde koyu kırmızımsı-kahverengi çökük lekeler, yapraklarda damarlarda ve kapsüllerde yağlı görünümlü çökük lekeler oluşur. Tohumla taşınır.

hastalıkAdi yaprak yanıklığı ve hale yanıklığıXanthomonas, Pseudomonas

Bakteriyel hastalıklardır; yapraklarda yağ lekesi görünümlü, hale yanıklığında etrafı sarı halkalı lekeler oluşur. Temiz tohum kullanılmalı, yağmurlama sulamadan kaçınılmalıdır.

hastalıkKök çürüklüğüFusarium, Rhizoctonia, Macrophomina

Fideler çıkmadan ya da çıktıktan sonra ölür, tarlada boşluklar oluşur. Sık ekim, aşırı sulama ve fazla azottan kaçınılmalı, taban suyu yüksek tarlalara ekilmemelidir.

hastalıkFasulye pasıUromyces appendiculatus

Yapraklarda etrafı açık sarı halkalı kahverengi püstüller oluşur; sezon sonunda koyulaşır.

hastalıkMozaik virüsleriBCMNV, BYMV

Yapraklarda açık-koyu yeşil mozaik, buruşma ve bodurluk görülür. Virüssüz tohum ve dayanıklı çeşit esastır; yaprakbitleri virüsü taşır.

zararlıKırmızıörümcekler ve yaprakbitleri

Sıcak ve kuru havada yaprak altında çoğalır, yaprakları sarartır; yaprakbitleri ayrıca virüs taşır.

zararlıDanaburnuGryllotalpa gryllotalpa

Toprak altında fide köklerini ve gövdesini keserek kurutur; çıkıştan sonra tarlada boşluklar oluşur.

zararlıBaklagil tohum böcekleriBruchus spp., Acanthoscelides obtectus

Larvalar tanenin içinde gelişir; delikli taneler hem satış değerini hem çimlenmeyi yitirir. Tarlada çiçeklenmede, depoda ise ürün girmeden önce mücadele gerekir.

Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.

Hasat ve depolama

En uygun hasat zamanı, baklaların çoğunun sarardığı ama kupkuru olmadığı, tanenin sertleştiği ve bakla kırılınca kolayca dışarı çıktığı dönemdir. Bitkiler elle yolunur ya da orakla biçilir, küçük yığınlarda 3–5 gün kurutulur ve sabah erken saatte toplanarak harman edilir. Erken hasat edilen fasulyede taneler kururken buruşur ve verim düşer; geç hasatta ise baklalar çatlayıp tane döker. Bitkileri sökmek yerine köklerini toprakta bırakacak şekilde biçmek, kök yumrularındaki azotun tarlada kalmasını sağlar. Kuru fasulyede tane verimi genellikle dekara 180–230 kg’dır. Ürün yüzde 14 neme kadar kurutulur, selektörden geçirilir ve sık dokunmuş çuvallarda saklanır. Ambarın sıcaklığı 10 °C’yi, bağıl nemi yüzde 55–60’ı geçmemeli; ürün depoya girmeden önce baklagil tohum böceklerine karşı önlem alınmalıdır.

Kaynaklar

  1. FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: 2 Ekim 2026).
  2. TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026).
  3. USDA. FoodData Central (erişim: 2 Ekim 2026).
  4. T.C. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. Yemeklik Baklagil. Çiftçi Eğitim Serisi. Ankara.
  5. Kütahya İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü (2015). Kuru Fasulye Yetiştiriciliği. Broşür.
  6. Kuru Fasulye Yetiştiriciliği. Çiftçi broşürü.
  7. T.C. Millî Eğitim Bakanlığı (2011). Baklagil Sebzeleri Yetiştiriciliği 1. Tarım Teknolojileri modülü, Ankara.
  8. Parlak, H. ve Gül, M. Dünyada ve Türkiye’de fasulye üretimi ve dış ticaretinin gelişimi. VII. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi Bildirileri, Cilt II.