Taksonomi
- Alem
- Plantae
- Sınıf
- Magnoliopsida (iki çenekliler)
- Takım
- Fabales
- Familya
- Fabaceae (Leguminosae)
- Alt familya
- Faboideae (Papilionoideae)
- Cins
- Phaseolus
- Kültür fasulyesi
- P. vulgaris L.
- Kromozom
- 2n = 22
Fasulye kendine döllenen, üçlü bileşik yapraklı, tek yıllık bir bitkidir. Gelişme şekline göre üç tipi vardır; tane rengi ve şekli ise beyazdan alacalıya kadar çok çeşitlidir.
Önemi ve tarihçesi
Fasulyenin gen merkezi Amerika kıtasıdır: biri Meksika ve Orta Amerika’da, diğeri Güney Amerika’nın And Dağları’nda olmak üzere iki ayrı yerde kültüre alındığı bilinmektedir. Amerika’nın keşfinden sonra 16. yüzyılda Avrupa’ya, oradan da Anadolu’ya geldi ve kısa sürede Türk mutfağının vazgeçilmezleri arasına girdi.
Dünyada en çok kuru fasulye üreten ülkeler Hindistan ve Brezilya’dır. Türkiye’de kuru fasulye ekim alanı son yirmi yılda yarıya inmiş, ancak dekara verim 162 kg’dan 285 kg’a çıktığı için üretim hemen hemen aynı kalmıştır. Taze fasulye ise daha çok Samsun, Tokat, Bursa, Antalya ve İzmir’de yetiştirilir. Ülkemizde kuru fasulye ıslahı 1965’te başlamış ve Eskişehir-855, Şehirali-90, Akman-98, Göynük-98, Zülbiye, Elkoca-05 gibi pek çok çeşit tescil edilmiştir.
Üretim değerleri
Dünyada üretim
Dünya üretimi, 1994–2024 (milyon ton)
1994'ten bu yana dünya üretimi yüzde 26 arttı; dekara verim 61 kg'dan 90 kg'a çıktı. 2024 yılı dünya değerleri FAO tahminidir.
Kıtalara göre üretim payı
En çok üreten 10 ülke (1994–2024 ortalaması, milyon ton)
Sıralama, tek bir yılın dalgalanmasından etkilenmemesi için son 31 yılın ortalamasına göre yapılmıştır. Türkiye bu dönemin ortalamasında ilk 10'un dışında kalıyor.
Türkiye’de üretim
Türkiye üretimi, 2004–2025 (bin ton)
2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 11 azaldı.
Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)
%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri
En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)
İlk üç il, fasulye üretiminin yüzde 50’sini tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.
Kaynaklar: FAOSTAT, Crops and livestock products; TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.
Besin değerleri
Beyaz kuru fasulyenin 100 gramındaki değerler. Potasyum (1.800 mg), kalsiyum ve demir bakımından yemeklik baklagillerin en zenginidir; kalsiyum içeriği tahılların on katından fazladır.
Mineraller (100 g)
| Kalsiyum | 240 | mg |
| Demir | 10,4 | mg |
| Magnezyum | 190 | mg |
| Fosfor | 301 | mg |
| Potasyum | 1.800 | mg |
| Sodyum | 16 | mg |
| Çinko | 3,67 | mg |
| Bakır | 0,984 | mg |
| Mangan | 1,8 | mg |
| Selenyum | 12,8 | µg |
Vitaminler (100 g)
| Tiamin (B1) | 0,437 | mg |
| Riboflavin (B2) | 0,146 | mg |
| Niasin (B3) | 0,479 | mg |
| B6 vitamini | 0,318 | mg |
| Folat | 388 | µg |
| E vitamini | 0,21 | mg |
Yemeklik tane baklagillerle karşılaştırma (100 g tanede)
Protein (g)
Diyet lifi (g)
Kaynak: USDA FoodData Central (SR Legacy, FDC 175202). Değerler 100 g çiğ tane içindir; çeşit, yetiştirme koşulu ve analiz yöntemine göre değişebilir.
Yetiştiricilik
İklim ve toprak
Fasulye sıcak iklim bitkisidir; en iyi gelişme için ortalama sıcaklığın 16–24 °C olması istenir. En uygun çimlenme sıcaklığı 18–20 °C’dir ve dona çok hassastır; donsuz gün sayısı 105–120 gün olan bölgelerde yetiştirilebilir. 30 °C’nin üzeri çiçek dökümünü hızlandırır, 35 °C’nin üzerinde tane tutma çok azalır. Çiçeklenmede 23–25 °C’nin üzerindeki sıcaklıklar ve yağışlı hava da çiçek dökümüne yol açar. En iyi sonuç, çimlenmede sıcak, çiçeklenmede serin geçen yıllarda alınır.
En uygun topraklar iyi drene olan, organik maddece zengin, derin, kumlu-tınlı ve hafif asit topraklardır. Fasulye tuza, alkaliliğe ve bor fazlalığına çok hassastır; toprak yüzeyinde suyun birkaç saat göllenmesi bile bitkilere zarar verebilir.
Ekim nöbeti
Baklagiller köklerindeki Rhizobium bakterileriyle havanın azotunu bağlar ve toprağı zenginleştirir; bu yüzden ekim nöbetinde tahıllardan önce gelmeleri en doğrusudur. Aynı tarlaya üst üste baklagil ekmek ise kök hastalıklarını ve nematodları çoğaltır.
Toprak hazırlığı
Tahıl anızı olan ve yabancı otu fazla tarlalar sonbaharda 20–25 cm derinlikte pullukla sürülür; böylece kış yağışları toprakta daha iyi depolanır, kesekler donup çözülerek ufalanır. İlkbaharda otlar çimlenip toprak tava gelince kültivatör ve tırmıkla ikinci işleme yapılır. Tarlanın düz ve keseksiz olması hem düzgün çıkış hem de sulamada göllenmenin önlenmesi için önemlidir.
Ekim
- Ekim zamanıAkdeniz’de Şubat, Ege’de Mart, Orta Anadolu’da Nisan sonu–Mayıs başı, Doğu ve Güneydoğu’da 10–19 Mayıs
- SıklıkSıra arası 40–70 cm. m²’de bodur tiplerde 20–25, yarı sarılıcı tiplerde 10–15 bitki
- Ekim derinliğiAğır topraklarda 4–6, hafif topraklarda 6–8 cm
- Tohum miktarıKüçük tanelilerde dekara 6–7, orta tanelilerde 7–10, iri tanelilerde 10–12 kg
Toprak sıcaklığı 15 °C’nin altındayken çimlenme yavaşlar, tohumlar mantarlara ve toprak kurtlarına açık kalır; geç ekim de verimi düşürür. En çok önerilen yöntem mibzerle sıraya ekimdir. Tohumluk temiz ve hastalıksız tarladan alınmalı, çimlenme gücü yüzde 85–95 olmalıdır; uzun süre depolanmış tane tohumluk olarak kullanılmamalıdır. Eskişehir Geçit Kuşağı Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nün Göynük-98, Akman-98, Karacaşehir-90 ve Yunus-90 gibi çeşitleri İç Anadolu’nun batısına uygundur.
Tohum miktarı hesaplayıcı
Gübreleme
Kök yumruları oluşup azot bağlamaya başlayana kadar geçen süre için dekara 3–4 kg saf azot, kök gelişimi için 6–7 kg fosfor (P₂O₅) önerilir. Her ikisini birlikte veren diamonyum fosfat (DAP) uygun bir gübredir. Gübre tohumla aynı yere verilmemeli; ikinci toprak işlemeden önce tarlaya serpilip kültivatör ve tırmıkla karıştırılmalıdır; bu amaçla dekara 12–16 kg DAP önerilir. Kuru fasulyede üst gübreleme önerilmez.
Sonbaharda ya da ilkbahar sürümünden önce dekara 2–3 ton yanmış çiftlik gübresi vermek toprağın yapısını ve verimi iyileştirir. Fazla kireçli topraklarda bitki çinkoyu alamaz; bu durumda dekara yaklaşık 3 kg çinko sülfat verimi artırır. Daha önce fasulye ekilmemiş tarlalarda tohumlar uygun bakteriyle aşılanmalıdır.
Bakım ve sulama
İlk çapa bitkiler 10–15 cm olunca, ikincisi çiçeklenmeden önce yapılır. Kökler yüzeysel olduğu için çapa derin yapılmamalıdır; sulamadan sonra toprak tava gelince yapılan çapa kaymak tabakasını kırar ve kök bakterilerinin çalışmasını artırır.
Fasulye 100–120 günlük yetişme süresinde 300–450 mm suya ihtiyaç duyar ve ülkemizde yazın yetiştirildiği için sulama şarttır. Çıkıştan çiçeklenmeye kadar bir iki sulama yeterlidir; bu dönemde fazla su kök ve gövde çürüklüklerini artırır. Çiçeklenme, bakla bağlama ve tane doldurma suya en hassas dönemlerdir. Sıcak havada ve kumlu toprakta 5–10, serin havada ve ağır toprakta 10–15 gün arayla sulanır. Yaprakların açık yeşilden koyu mavi-yeşile dönmesi su eksikliğinin ilk işaretidir. Denemelerde en yüksek verim damla sulamadan, bu yoksa karık sulamadan alınmıştır.
Hastalık ve zararlılar
Fidelerde koyu kırmızımsı-kahverengi çökük lekeler, yapraklarda damarlarda ve kapsüllerde yağlı görünümlü çökük lekeler oluşur. Tohumla taşınır.
Bakteriyel hastalıklardır; yapraklarda yağ lekesi görünümlü, hale yanıklığında etrafı sarı halkalı lekeler oluşur. Temiz tohum kullanılmalı, yağmurlama sulamadan kaçınılmalıdır.
Fideler çıkmadan ya da çıktıktan sonra ölür, tarlada boşluklar oluşur. Sık ekim, aşırı sulama ve fazla azottan kaçınılmalı, taban suyu yüksek tarlalara ekilmemelidir.
Yapraklarda etrafı açık sarı halkalı kahverengi püstüller oluşur; sezon sonunda koyulaşır.
Yapraklarda açık-koyu yeşil mozaik, buruşma ve bodurluk görülür. Virüssüz tohum ve dayanıklı çeşit esastır; yaprakbitleri virüsü taşır.
Sıcak ve kuru havada yaprak altında çoğalır, yaprakları sarartır; yaprakbitleri ayrıca virüs taşır.
Toprak altında fide köklerini ve gövdesini keserek kurutur; çıkıştan sonra tarlada boşluklar oluşur.
Larvalar tanenin içinde gelişir; delikli taneler hem satış değerini hem çimlenmeyi yitirir. Tarlada çiçeklenmede, depoda ise ürün girmeden önce mücadele gerekir.
Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.
Hasat ve depolama
En uygun hasat zamanı, baklaların çoğunun sarardığı ama kupkuru olmadığı, tanenin sertleştiği ve bakla kırılınca kolayca dışarı çıktığı dönemdir. Bitkiler elle yolunur ya da orakla biçilir, küçük yığınlarda 3–5 gün kurutulur ve sabah erken saatte toplanarak harman edilir. Erken hasat edilen fasulyede taneler kururken buruşur ve verim düşer; geç hasatta ise baklalar çatlayıp tane döker. Bitkileri sökmek yerine köklerini toprakta bırakacak şekilde biçmek, kök yumrularındaki azotun tarlada kalmasını sağlar. Kuru fasulyede tane verimi genellikle dekara 180–230 kg’dır. Ürün yüzde 14 neme kadar kurutulur, selektörden geçirilir ve sık dokunmuş çuvallarda saklanır. Ambarın sıcaklığı 10 °C’yi, bağıl nemi yüzde 55–60’ı geçmemeli; ürün depoya girmeden önce baklagil tohum böceklerine karşı önlem alınmalıdır.
Kaynaklar
- FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: 2 Ekim 2026).
- TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026).
- USDA. FoodData Central (erişim: 2 Ekim 2026).
- T.C. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. Yemeklik Baklagil. Çiftçi Eğitim Serisi. Ankara.
- Kütahya İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü (2015). Kuru Fasulye Yetiştiriciliği. Broşür.
- Kuru Fasulye Yetiştiriciliği. Çiftçi broşürü.
- T.C. Millî Eğitim Bakanlığı (2011). Baklagil Sebzeleri Yetiştiriciliği 1. Tarım Teknolojileri modülü, Ankara.
- Parlak, H. ve Gül, M. Dünyada ve Türkiye’de fasulye üretimi ve dış ticaretinin gelişimi. VII. Ulusal Bahçe Bitkileri Kongresi Bildirileri, Cilt II.