ziraatciyiz.net

Tarla Bitkileri / Yemeklik Tane Baklagiller / Nohut

Nohut

Cicer arietinum L.

Anavatanı Güneydoğu Anadolu olan, kurağa dayanıklı bir baklagil. Türkiye, Hindistan’dan sonra dünyanın en büyük ikinci nohut üreticisidir.

Taksonomi

Alem
Plantae
Sınıf
Magnoliopsida (iki çenekliler)
Takım
Fabales
Familya
Fabaceae (Leguminosae)
Alt familya
Faboideae (Papilionoideae)
Cins
Cicer
Kültür nohudu
C. arietinum L.
Yabani ata
C. reticulatum
Kromozom
2n = 16

Nohut kendine döllenen, tek yıllık bir bitkidir. Bileşik yaprakları küçük, kenarı dişli yaprakçıklardan oluşur ve bitkinin tamamı salgı tüyleriyle kaplıdır. Her baklada genellikle bir iki tane bulunur. Ticarette iki ana tip vardır:

Kabuliİri, krem renkli, ince kabuklu taneler. Akdeniz ve Orta Doğu’da yaygındır; Türkiye’deki koçbaşı nohutlar bu tiptedir.
DesiKüçük, köşeli, koyu renkli ve kalın kabuklu taneler. Daha çok Hindistan ve Doğu Afrika’da yetiştirilir.

Önemi ve tarihçesi

Nohut, Güneydoğu Anadolu’da kültüre alınmış ilk baklagillerdendir. Yabani atası kabul edilen Cicer reticulatum’un doğal yayılışı Güneydoğu Anadolu ile sınırlıdır; nohudun yaklaşık 10.000–12.000 yıl önce, buğday ve arpayla aynı dönemde Yakın Doğu’da kültüre alınmaya başladığı düşünülür. Buradan Akdeniz çevresine, Orta Asya’ya ve Hindistan’a yayılmıştır.

Bugün dünya nohut üretiminin büyük kısmı Hindistan’dadır; FAO verilerine göre 31 yıllık ortalamada Türkiye ikinci sıradadır. Ülkemizde nohut çoğunlukla kuru koşullarda, buğdayla dönüşümlü olarak ekilir ve en çok Ankara, Yozgat ve Kırşehir’de üretilir. Antraknoz hastalığı uzun yıllar nohut tarımını kısıtlamış, dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesiyle erken ilkbahar ekimleri yaygınlaşmıştır.

Nohut yalnızca bir yemek malzemesi değil, aynı zamanda leblebi sanayisinin de hammaddesidir. Kuru tarım alanlarında nadasın yerini alarak hem toprağa azot kazandırır hem de çiftçiye ek gelir sağlar.

Üretim değerleri

Dünyada üretim

16,9milyon ton dünya üretimi (2024)
14,1milyon hektar hasat alanı (2024)
120kg/da dünya ortalama verimi (2024)

Dünya üretimi, 1994–2024 (milyon ton)

05101520 16,91995200520152024

1994'ten bu yana dünya üretimi yüzde 136 arttı; dekara verim 72 kg'dan 120 kg'a çıktı.

Kıtalara göre üretim payı

  • Asya84%
  • Okyanusya5%
  • Afrika5%
  • Amerika5%
  • Avrupa2%

En çok üreten 10 ülke (1994–2024 ortalaması, milyon ton)

  • Hindistan7,6
  • Türkiye0,57
  • Avustralya0,55
  • Pakistan0,50
  • Rusya0,42
  • Myanmar0,35
  • Etiyopya0,31
  • İran0,23
  • Meksika0,18
  • Kanada0,14

Sıralama, tek bir yılın dalgalanmasından etkilenmemesi için son 31 yılın ortalamasına göre yapılmıştır. Türkiye bu sıralamada 2. sırada.

Türkiye’de üretim

413bin ton dane üretimi (2025)
4,7milyon dekar ekilen alan (2025)
88kg/da ortalama verim (2025)

Türkiye üretimi, 2004–2025 (bin ton)

020040060080041320042010201520202025

2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 28 azaldı.

Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)

Ardahan: üretim yokArtvin: yüzde 0,0Şırnak: yüzde 0,0Hakkari: yüzde 0,1Iğdır: yüzde 0,0Ağrı: yüzde 0,1Van: yüzde 0,0Kırklareli: yüzde 0,0Edirne: yüzde 0,1Kars: yüzde 0,0Mardin: yüzde 0,9Şanlıurfa: yüzde 1,0Kilis: yüzde 0,2Gaziantep: yüzde 1,8Hatay: yüzde 0,1İstanbul: yüzde 0,0Tekirdağ: yüzde 0,1Çanakkale: yüzde 0,2Rize: üretim yokTrabzon: üretim yokGiresun: yüzde 0,0Ordu: yüzde 0,0Samsun: yüzde 0,1Sinop: yüzde 0,0Kastamonu: yüzde 0,0Bartın: yüzde 0,0Zonguldak: yüzde 0,0Düzce: üretim yokSakarya: yüzde 0,0Kocaeli: yüzde 0,0Yalova: üretim yokBursa: yüzde 0,2Balıkesir: yüzde 0,6İzmir: yüzde 0,0Aydın: yüzde 0,0Muğla: yüzde 0,1Antalya: yüzde 1,8Mersin: yüzde 1,7Adana: yüzde 0,8Bolu: yüzde 0,0Ankara: yüzde 16,7Bilecik: yüzde 0,2Eskişehir: yüzde 1,6Çankırı: yüzde 1,2Karabük: yüzde 0,0Tokat: yüzde 1,1Sivas: yüzde 1,8Çorum: yüzde 5,8Amasya: yüzde 0,5Kütahya: yüzde 0,9Konya: yüzde 7,7Karaman: yüzde 5,8Niğde: yüzde 0,8Kayseri: yüzde 3,6Isparta: yüzde 0,7Manisa: yüzde 0,3Denizli: yüzde 0,3Burdur: yüzde 0,2Aksaray: yüzde 2,2Nevşehir: yüzde 1,8Yozgat: yüzde 12,1Kırşehir: yüzde 8,8Uşak: yüzde 1,2Erzincan: yüzde 0,1Tunceli: yüzde 0,2Afyonkarahisar: yüzde 0,4Kırıkkale: yüzde 4,3Kahramanmaraş: yüzde 1,8Muş: yüzde 0,2Erzurum: yüzde 0,0Malatya: yüzde 0,5Elazığ: yüzde 0,6Bitlis: yüzde 0,0Bingöl: yüzde 0,0Osmaniye: yüzde 0,0Adıyaman: yüzde 4,9Diyarbakır: yüzde 1,3Batman: yüzde 0,1Siirt: yüzde 0,0Bayburt: yüzde 0,0Gümüşhane: yüzde 0,1

%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri

En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)

  • Ankara%16,7
  • Yozgat%12,1
  • Kırşehir%8,8
  • Konya%7,7
  • Karaman%5,8
  • Çorum%5,8
  • Adıyaman%4,9
  • Kırıkkale%4,3
  • Kayseri%3,6
  • Aksaray%2,2

İlk üç il, nohut üretiminin yüzde 38’ini tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.

Kaynaklar: FAOSTAT, Crops and livestock products; TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.

Besin değerleri

Nohut tanesinin 100 gramındaki değerler. Tahılların yaklaşık iki katı protein içerir; yemeklik baklagiller arasında ise proteini en düşük, buna karşılık yağ, mangan ve folat bakımından zengin olanıdır.

378kcal enerji
63,0 gkarbonhidrat
20,5 gprotein
12,2 gdiyet lifi
6,0 gyağ

Mineraller (100 g)

Kalsiyum57mg
Demir4,31mg
Magnezyum79mg
Fosfor252mg
Potasyum718mg
Sodyum24mg
Çinko2,76mg
Bakır0,656mg
Mangan4,15mg
Selenyum0µg

Vitaminler (100 g)

Tiamin (B1)0,477mg
Riboflavin (B2)0,212mg
Niasin (B3)1,54mg
B6 vitamini0,535mg
Folat557µg
E vitamini0,82mg

Yemeklik tane baklagillerle karşılaştırma (100 g tanede)

Protein (g)

  • Bakla26,1
  • Yeşil mercimek24,6
  • Kırmızı mercimek23,9
  • Börülce23,5
  • Fasulye23,4
  • Bezelye23,1
  • Nohut20,5

Diyet lifi (g)

  • Bakla25,0
  • Bezelye22,2
  • Fasulye15,2
  • Nohut12,2
  • Kırmızı mercimek10,8
  • Yeşil mercimek10,7
  • Börülce10,6

Kaynak: USDA FoodData Central (SR Legacy, FDC 173756). Değerler 100 g çiğ tane içindir; çeşit, yetiştirme koşulu ve analiz yöntemine göre değişebilir.

Yetiştiricilik

Bölgeye göre değişirAşağıdaki tarih ve miktarlar araştırma enstitülerinin genel önerileridir. Kendi tarlanız için toprak analizi yaptırın, il ve ilçe tarım müdürlüğüne danışın.

İklim ve toprak

Nohut tohumu 15–30 °C’de çimlenir, en uygun sıcaklık 20 °C’dir. Bazı çeşitlerin 5 cm kar altında −29 °C’ye, kar örtüsü olmadan −13 °C’ye dayandığı bildirilmiştir. İlk gelişmede gece 21–24, gündüz 29–32 °C; çiçeklenme döneminde gece 18–21, gündüz 26–29 °C uygundur.

Toprak bakımından fazla seçici değildir, ancak su tutan ya da çok kumlu topraklar uygun değildir. Diğer yemeklik baklagillerden tuzluluğa daha dayanıklıdır. Toprak pH’sının 6–9 olması iyidir. Kireçli topraklarda taneler sertleşir; alınabilir kalsiyumun fazla olması pişme kalitesini düşürür.

Ekim nöbeti

Baklagiller köklerindeki Rhizobium bakterileriyle havanın azotunu bağlar ve toprağı zenginleştirir; bu yüzden ekim nöbetinde tahıllardan önce gelmeleri en doğrusudur. Aynı tarlaya üst üste baklagil ekmek ise kök hastalıklarını ve nematodları çoğaltır. Nohut, kuru tarım alanlarında buğday–nohut nöbetiyle nadasın yerini alabilen başlıca baklagildir. Antraknoz için en az 2–3 yıllık ekim nöbeti önerilir.

Toprak hazırlığı

Nohut çok ince bir tohum yatağı istemez ama derin sürülmüş toprağı sever. Kışlık tahıl hasadından sonra, sonbahar yağmurlarından önce soklu pullukla 15–20 cm sürülüp ilkbahara kadar beklenir. Toprak tava gelir gelmez, genellikle Mart’ın ilk haftasında kültivatör ya da diskaro ve tırmıkla 10–15 cm işlenir. Suyun kısıtlı olduğu yerlerde ilkbahar işlemesinde gereksiz su kaybına yol açılmamalıdır.

Ekim

  • Ekim zamanıBölgeye göre Şubat ortası–Nisan; ilkbahar son donlarından 7–10 gün önce
  • SıklıkOrta Anadolu’da dekara 8–10 kg tohum, yani m²’ye 15–25 tohum
  • Sıra arasıMakineli çapada 45, elle çapada 30–35 cm
  • Ekim derinliği5–6 cm; 10 cm’ye inerse çiçeklenme gecikir

Ülkemizde serpme ekim yaygın olsa da en iyi yöntem mibzerle sıraya ekimdir. İyi dallanan koçbaşı nohutlarda serpme ekimde dekara 10–12, mibzerle 8–10 kg tohum önerilir. Antraknoza dayanıklı çeşitler sayesinde Orta Anadolu’da ilkbaharda tarlaya girilebilen ilk günlerde ekim yapılması, kışı ılıman yerlerde ise daha erken ekim verimi artırır. İlk kez nohut ekilecek tarlalarda tohumun nohut bakterisiyle aşılanması gerekir.

Tohum miktarı hesaplayıcı

Hesap: bin dane ağırlığı × m²'ye tohum × 10 ÷ (çimlenme × saflık). Orta Anadolu’da dekara 8–10 kg tohum kullanılır; bu, m²’ye 15–25 tohuma karşılık gelir.

Gübreleme

Kök yumruları azot bağlamaya başlayana kadar ekim öncesi dekara 2–4 kg saf azot, kök gelişimini ve olgunlaşmayı hızlandırmak için 6–8 kg fosfor (P₂O₅) önerilir. Diamonyum fosfat (DAP) her iki besini birlikte sağlar.

Bakım ve sulama

Geç ilkbahar ekiminde yabancı ot genellikle sorun olmaz, ama erken ekimde ve yağışlı yıllarda mutlaka mücadele edilmelidir; küçük tarlalarda bir kez elle ot temizliği yeterlidir. Nohut ülkemizde çoğunlukla kuruda yetiştirilir, ancak kurak yıllarda sulama ürünün güvencesidir. Konya ovasında üç sulamayla verimin önemli ölçüde arttığı bulunmuştur: çiçeklenme başında, bakla bağlama başında ve tane dolumunda. Tek su verilebiliyorsa çiçeklenme başlangıcı seçilmelidir.

Hastalık ve zararlılar

hastalıkNohut antraknozuAscochyta rabiei

Nohudun en önemli hastalığıdır. Yaprak, sap ve kapsüllerde açık kahveden koyu kahverengiye değişen lekeler oluşur; sap ve dallar lekeli yerden kırılır, kapsüllerde iç içe halkalı lekeler görülür. Hastalıksız tohum, dayanıklı çeşit ve ekim nöbeti esastır.

hastalıkNohut pasıUromyces ciceris-arietini

Yapraklarda yuvarlak, koyu kırmızımsı-kahverengi püstüller oluşur; zamanla birleşip koyulaşır.

zararlıNohut yapraksineğiLiriomyza cicerina

Larvalar yaprak içinde galeriler açar, yapraklar kuruyup dökülür. Zarar görülen tarlalar hasattan sonra derin sürülmelidir.

zararlıKapsül kurtlarıEtiella zinckenella, Helicoverpa armigera

Larvalar kapsülü delip içindeki taneleri yer.

zararlıBaklagil tohum böcekleriBruchus spp., Acanthoscelides obtectus

Larvalar tanenin içinde gelişir; delikli taneler hem satış değerini hem çimlenmeyi yitirir. Tarlada çiçeklenmede, depoda ise ürün girmeden önce mücadele gerekir.

Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.

Hasat ve depolama

Nohut çeşide ve iklime göre ekimden 95–120 gün sonra olgunlaşır; yapraklar kırmızımsı kahverengine döndüğünde bitkiler sökülür, tarlada birkaç gün kurutulup nohut harman makineleriyle harmanlanır. Nohutta dane dökme sorunu yoktur. Araştırma kuruluşlarının geliştirdiği uzun boylu çeşitler biçerdöverle rahatça hasat edilebilir. Depolanacak nohudun nemi yüzde 13,5’i geçmemelidir; iyi depolanmayan nohutta yüzde 25’e varan ağırlık kaybı olabilir. Ambarın sıcaklığı 10 °C’yi, bağıl nemi yüzde 55–60’ı geçmemeli; ürün depoya girmeden önce baklagil tohum böceklerine karşı önlem alınmalıdır.

Kaynaklar

  1. FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: 2 Ekim 2026).
  2. TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026).
  3. USDA. FoodData Central (erişim: 2 Ekim 2026).
  4. T.C. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. Yemeklik Baklagil. Çiftçi Eğitim Serisi. Ankara.