Taksonomi
- Alem
- Plantae
- Sınıf
- Magnoliopsida (iki çenekliler)
- Takım
- Fabales
- Familya
- Fabaceae (Leguminosae)
- Alt familya
- Faboideae (Papilionoideae)
- Cins
- Cicer
- Kültür nohudu
- C. arietinum L.
- Yabani ata
- C. reticulatum
- Kromozom
- 2n = 16
Nohut kendine döllenen, tek yıllık bir bitkidir. Bileşik yaprakları küçük, kenarı dişli yaprakçıklardan oluşur ve bitkinin tamamı salgı tüyleriyle kaplıdır. Her baklada genellikle bir iki tane bulunur. Ticarette iki ana tip vardır:
Önemi ve tarihçesi
Nohut, Güneydoğu Anadolu’da kültüre alınmış ilk baklagillerdendir. Yabani atası kabul edilen Cicer reticulatum’un doğal yayılışı Güneydoğu Anadolu ile sınırlıdır; nohudun yaklaşık 10.000–12.000 yıl önce, buğday ve arpayla aynı dönemde Yakın Doğu’da kültüre alınmaya başladığı düşünülür. Buradan Akdeniz çevresine, Orta Asya’ya ve Hindistan’a yayılmıştır.
Bugün dünya nohut üretiminin büyük kısmı Hindistan’dadır; FAO verilerine göre 31 yıllık ortalamada Türkiye ikinci sıradadır. Ülkemizde nohut çoğunlukla kuru koşullarda, buğdayla dönüşümlü olarak ekilir ve en çok Ankara, Yozgat ve Kırşehir’de üretilir. Antraknoz hastalığı uzun yıllar nohut tarımını kısıtlamış, dayanıklı çeşitlerin geliştirilmesiyle erken ilkbahar ekimleri yaygınlaşmıştır.
Nohut yalnızca bir yemek malzemesi değil, aynı zamanda leblebi sanayisinin de hammaddesidir. Kuru tarım alanlarında nadasın yerini alarak hem toprağa azot kazandırır hem de çiftçiye ek gelir sağlar.
Üretim değerleri
Dünyada üretim
Dünya üretimi, 1994–2024 (milyon ton)
1994'ten bu yana dünya üretimi yüzde 136 arttı; dekara verim 72 kg'dan 120 kg'a çıktı.
Kıtalara göre üretim payı
En çok üreten 10 ülke (1994–2024 ortalaması, milyon ton)
Sıralama, tek bir yılın dalgalanmasından etkilenmemesi için son 31 yılın ortalamasına göre yapılmıştır. Türkiye bu sıralamada 2. sırada.
Türkiye’de üretim
Türkiye üretimi, 2004–2025 (bin ton)
2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 28 azaldı.
Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)
%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri
En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)
İlk üç il, nohut üretiminin yüzde 38’ini tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.
Kaynaklar: FAOSTAT, Crops and livestock products; TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.
Besin değerleri
Nohut tanesinin 100 gramındaki değerler. Tahılların yaklaşık iki katı protein içerir; yemeklik baklagiller arasında ise proteini en düşük, buna karşılık yağ, mangan ve folat bakımından zengin olanıdır.
Mineraller (100 g)
| Kalsiyum | 57 | mg |
| Demir | 4,31 | mg |
| Magnezyum | 79 | mg |
| Fosfor | 252 | mg |
| Potasyum | 718 | mg |
| Sodyum | 24 | mg |
| Çinko | 2,76 | mg |
| Bakır | 0,656 | mg |
| Mangan | 4,15 | mg |
| Selenyum | 0 | µg |
Vitaminler (100 g)
| Tiamin (B1) | 0,477 | mg |
| Riboflavin (B2) | 0,212 | mg |
| Niasin (B3) | 1,54 | mg |
| B6 vitamini | 0,535 | mg |
| Folat | 557 | µg |
| E vitamini | 0,82 | mg |
Yemeklik tane baklagillerle karşılaştırma (100 g tanede)
Protein (g)
Diyet lifi (g)
Kaynak: USDA FoodData Central (SR Legacy, FDC 173756). Değerler 100 g çiğ tane içindir; çeşit, yetiştirme koşulu ve analiz yöntemine göre değişebilir.
Yetiştiricilik
İklim ve toprak
Nohut tohumu 15–30 °C’de çimlenir, en uygun sıcaklık 20 °C’dir. Bazı çeşitlerin 5 cm kar altında −29 °C’ye, kar örtüsü olmadan −13 °C’ye dayandığı bildirilmiştir. İlk gelişmede gece 21–24, gündüz 29–32 °C; çiçeklenme döneminde gece 18–21, gündüz 26–29 °C uygundur.
Toprak bakımından fazla seçici değildir, ancak su tutan ya da çok kumlu topraklar uygun değildir. Diğer yemeklik baklagillerden tuzluluğa daha dayanıklıdır. Toprak pH’sının 6–9 olması iyidir. Kireçli topraklarda taneler sertleşir; alınabilir kalsiyumun fazla olması pişme kalitesini düşürür.
Ekim nöbeti
Baklagiller köklerindeki Rhizobium bakterileriyle havanın azotunu bağlar ve toprağı zenginleştirir; bu yüzden ekim nöbetinde tahıllardan önce gelmeleri en doğrusudur. Aynı tarlaya üst üste baklagil ekmek ise kök hastalıklarını ve nematodları çoğaltır. Nohut, kuru tarım alanlarında buğday–nohut nöbetiyle nadasın yerini alabilen başlıca baklagildir. Antraknoz için en az 2–3 yıllık ekim nöbeti önerilir.
Toprak hazırlığı
Nohut çok ince bir tohum yatağı istemez ama derin sürülmüş toprağı sever. Kışlık tahıl hasadından sonra, sonbahar yağmurlarından önce soklu pullukla 15–20 cm sürülüp ilkbahara kadar beklenir. Toprak tava gelir gelmez, genellikle Mart’ın ilk haftasında kültivatör ya da diskaro ve tırmıkla 10–15 cm işlenir. Suyun kısıtlı olduğu yerlerde ilkbahar işlemesinde gereksiz su kaybına yol açılmamalıdır.
Ekim
- Ekim zamanıBölgeye göre Şubat ortası–Nisan; ilkbahar son donlarından 7–10 gün önce
- SıklıkOrta Anadolu’da dekara 8–10 kg tohum, yani m²’ye 15–25 tohum
- Sıra arasıMakineli çapada 45, elle çapada 30–35 cm
- Ekim derinliği5–6 cm; 10 cm’ye inerse çiçeklenme gecikir
Ülkemizde serpme ekim yaygın olsa da en iyi yöntem mibzerle sıraya ekimdir. İyi dallanan koçbaşı nohutlarda serpme ekimde dekara 10–12, mibzerle 8–10 kg tohum önerilir. Antraknoza dayanıklı çeşitler sayesinde Orta Anadolu’da ilkbaharda tarlaya girilebilen ilk günlerde ekim yapılması, kışı ılıman yerlerde ise daha erken ekim verimi artırır. İlk kez nohut ekilecek tarlalarda tohumun nohut bakterisiyle aşılanması gerekir.
Tohum miktarı hesaplayıcı
Gübreleme
Kök yumruları azot bağlamaya başlayana kadar ekim öncesi dekara 2–4 kg saf azot, kök gelişimini ve olgunlaşmayı hızlandırmak için 6–8 kg fosfor (P₂O₅) önerilir. Diamonyum fosfat (DAP) her iki besini birlikte sağlar.
Bakım ve sulama
Geç ilkbahar ekiminde yabancı ot genellikle sorun olmaz, ama erken ekimde ve yağışlı yıllarda mutlaka mücadele edilmelidir; küçük tarlalarda bir kez elle ot temizliği yeterlidir. Nohut ülkemizde çoğunlukla kuruda yetiştirilir, ancak kurak yıllarda sulama ürünün güvencesidir. Konya ovasında üç sulamayla verimin önemli ölçüde arttığı bulunmuştur: çiçeklenme başında, bakla bağlama başında ve tane dolumunda. Tek su verilebiliyorsa çiçeklenme başlangıcı seçilmelidir.
Hastalık ve zararlılar
Nohudun en önemli hastalığıdır. Yaprak, sap ve kapsüllerde açık kahveden koyu kahverengiye değişen lekeler oluşur; sap ve dallar lekeli yerden kırılır, kapsüllerde iç içe halkalı lekeler görülür. Hastalıksız tohum, dayanıklı çeşit ve ekim nöbeti esastır.
Yapraklarda yuvarlak, koyu kırmızımsı-kahverengi püstüller oluşur; zamanla birleşip koyulaşır.
Larvalar yaprak içinde galeriler açar, yapraklar kuruyup dökülür. Zarar görülen tarlalar hasattan sonra derin sürülmelidir.
Larvalar kapsülü delip içindeki taneleri yer.
Larvalar tanenin içinde gelişir; delikli taneler hem satış değerini hem çimlenmeyi yitirir. Tarlada çiçeklenmede, depoda ise ürün girmeden önce mücadele gerekir.
Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.
Hasat ve depolama
Nohut çeşide ve iklime göre ekimden 95–120 gün sonra olgunlaşır; yapraklar kırmızımsı kahverengine döndüğünde bitkiler sökülür, tarlada birkaç gün kurutulup nohut harman makineleriyle harmanlanır. Nohutta dane dökme sorunu yoktur. Araştırma kuruluşlarının geliştirdiği uzun boylu çeşitler biçerdöverle rahatça hasat edilebilir. Depolanacak nohudun nemi yüzde 13,5’i geçmemelidir; iyi depolanmayan nohutta yüzde 25’e varan ağırlık kaybı olabilir. Ambarın sıcaklığı 10 °C’yi, bağıl nemi yüzde 55–60’ı geçmemeli; ürün depoya girmeden önce baklagil tohum böceklerine karşı önlem alınmalıdır.
Kaynaklar
- FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: 2 Ekim 2026).
- TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026).
- USDA. FoodData Central (erişim: 2 Ekim 2026).
- T.C. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. Yemeklik Baklagil. Çiftçi Eğitim Serisi. Ankara.