ziraatciyiz.net

Tarla Bitkileri / Yemeklik Tane Baklagiller / Mercimek

Mercimek

Lens culinaris Medik.

Bereketli Hilal’de kültüre alınan ilk bitkilerden biri. Türkiye dünyanın üçüncü büyük mercimek üreticisidir; üretimin çoğu Güneydoğu’daki kırmızı mercimektir.

Taksonomi

Alem
Plantae
Sınıf
Magnoliopsida (iki çenekliler)
Takım
Fabales
Familya
Fabaceae (Leguminosae)
Alt familya
Faboideae (Papilionoideae)
Cins
Lens
Kültür mercimeği
L. culinaris Medik.
Yabani ata
L. culinaris ssp. orientalis
Kromozom
2n = 14

Mercimek kendine döllenen, kısa boylu, tek yıllık bir baklagildir. Bileşik yapraklarının ucunda çoğunlukla bir sülük bulunur; baklaları küçük ve yassıdır, içinde bir iki tane taşır. Tane iriliğine göre iki gruba ayrılır:

İri taneli (yeşil)Tane çapı 6 mm’den büyük, kabuğu yeşil ya da kahverengi; ülkemizde “sultani” ya da yeşil pul mercimek olarak bilinir.
Küçük taneli (kırmızı)Tane çapı küçük, iç kısmı kırmızı-turuncu. Kabuğu soyulup ikiye ayrılarak kırmızı mercimek olarak satılır.

Önemi ve tarihçesi

Mercimek, buğday, arpa, bezelye ve nohutla birlikte Bereketli Hilal’de kültüre alınan ilk bitkiler arasındadır. Yabani atası Güneydoğu Anadolu ve çevresinde doğal olarak yetişir; Güneydoğu Anadolu ve Suriye’deki neolitik yerleşimlerde 9.000 yılı aşkın mercimek kalıntıları bulunmuştur. Antik Mısır’da ve Yunanistan’da yoksul halkın temel besinlerinden biriydi.

Bugün dünyanın en büyük mercimek üreticileri Kanada ve Hindistan’dır; Türkiye FAO’nun 31 yıllık ortalamasında üçüncü sıradadır. Ülkemizde üretimin yaklaşık yüzde 90’ı kırmızı mercimektir ve Şanlıurfa, Diyarbakır, Siirt ile Batman’da yoğunlaşır. Güneydoğu’da mercimeğin kışlık olarak buğday ve arpayla dönüşümlü ekilmesi, nadasın kaldırılmasını sağlamıştır. Yeşil mercimek ise daha çok Orta Anadolu’da, Yozgat ve çevresinde yetiştirilir.

Türkiye aynı zamanda büyük bir mercimek işleyicisi ve ihracatçısıdır: ithal edilen mercimek de ülkemizde kabuğu soyulup kırılarak yeniden ihraç edilir. Mercimek samanı da kaliteli bir kaba yem olarak değerlidir.

Üretim değerleri

Dünyada üretim

7,9milyon ton dünya üretimi (2024)
6,4milyon hektar hasat alanı (2024)
123kg/da dünya ortalama verimi (2024)

Dünya üretimi, 1994–2024 (milyon ton)

02468 7,91995200520152024

1994'ten bu yana dünya üretimi yüzde 180 arttı; dekara verim 82 kg'dan 123 kg'a çıktı.

Kıtalara göre üretim payı

  • Asya50%
  • Amerika37%
  • Okyanusya8%
  • Afrika3%
  • Avrupa2%

En çok üreten 10 ülke (1994–2024 ortalaması, milyon ton)

  • Kanada1,4
  • Hindistan1,1
  • Türkiye0,45
  • Avustralya0,37
  • ABD0,21
  • Nepal0,18
  • Bangladeş0,14
  • Çin0,14
  • Suriye0,11
  • Etiyopya0,09

Sıralama, tek bir yılın dalgalanmasından etkilenmemesi için son 31 yılın ortalamasına göre yapılmıştır. Türkiye bu sıralamada 3. sırada.

Türkiye’de üretim

280bin ton dane üretimi (2025)
2,8milyon dekar ekilen alan (2025)
99kg/da ortalama verim (2025)

Türkiye üretimi, 2004–2025 (bin ton)

020040060080028020042010201520202025

Kırmızı Yeşil

2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 41 azaldı. 2025 üretiminin yüzde 89’u kırmızı, yüzde 11’i yeşil mercimektir.

Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)

Ardahan: üretim yokArtvin: üretim yokŞırnak: yüzde 1,7Hakkari: üretim yokIğdır: üretim yokAğrı: yüzde 0,1Van: yüzde 0,0Kırklareli: yüzde 0,0Edirne: yüzde 0,0Kars: yüzde 0,0Mardin: yüzde 4,6Şanlıurfa: yüzde 36,4Kilis: yüzde 0,8Gaziantep: yüzde 1,2Hatay: yüzde 0,1İstanbul: yüzde 0,0Tekirdağ: yüzde 0,0Çanakkale: yüzde 0,0Rize: üretim yokTrabzon: üretim yokGiresun: üretim yokOrdu: yüzde 0,0Samsun: üretim yokSinop: üretim yokKastamonu: yüzde 0,0Bartın: üretim yokZonguldak: üretim yokDüzce: üretim yokSakarya: üretim yokKocaeli: üretim yokYalova: üretim yokBursa: yüzde 0,0Balıkesir: yüzde 0,0İzmir: yüzde 0,0Aydın: üretim yokMuğla: yüzde 0,0Antalya: üretim yokMersin: yüzde 0,0Adana: yüzde 0,0Bolu: üretim yokAnkara: yüzde 0,8Bilecik: yüzde 0,0Eskişehir: yüzde 0,0Çankırı: yüzde 0,2Karabük: üretim yokTokat: yüzde 0,1Sivas: yüzde 0,1Çorum: yüzde 0,8Amasya: yüzde 0,0Kütahya: yüzde 0,0Konya: yüzde 4,4Karaman: yüzde 0,0Niğde: yüzde 0,0Kayseri: yüzde 0,1Isparta: yüzde 0,1Manisa: yüzde 0,3Denizli: yüzde 0,0Burdur: yüzde 0,0Aksaray: yüzde 0,0Nevşehir: yüzde 0,1Yozgat: yüzde 5,0Kırşehir: yüzde 1,8Uşak: yüzde 0,1Erzincan: yüzde 0,0Tunceli: yüzde 0,1Afyonkarahisar: yüzde 0,0Kırıkkale: yüzde 0,1Kahramanmaraş: yüzde 0,6Muş: yüzde 0,0Erzurum: yüzde 0,0Malatya: yüzde 0,0Elazığ: yüzde 0,4Bitlis: üretim yokBingöl: yüzde 0,0Osmaniye: üretim yokAdıyaman: yüzde 0,9Diyarbakır: yüzde 25,0Batman: yüzde 6,8Siirt: yüzde 6,9Bayburt: yüzde 0,1Gümüşhane: yüzde 0,0

%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri

En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)

  • Şanlıurfa%36,4
  • Diyarbakır%25,0
  • Siirt%6,9
  • Batman%6,8
  • Yozgat%5,0
  • Mardin%4,6
  • Konya%4,4
  • Kırşehir%1,8
  • Şırnak%1,7
  • Gaziantep%1,2

İlk üç il, mercimek üretiminin yüzde 68’ini tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.

Kaynaklar: FAOSTAT, Crops and livestock products; TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.

Besin değerleri

Ülkemizde üretimin yaklaşık yüzde 90’ını oluşturan kırmızı mercimek ile yeşil mercimek besin değerleri bakımından birbirine yakındır; ikisi de tahılların yaklaşık iki katı protein içerir. Yeşil mercimek tiamin ve folatta, kırmızı mercimek bakırda öne çıkar. Yeşil mercimek değerleri USDA’nın türü belirtilmemiş genel mercimek kaydına dayanır.

Büyük rakamlar kırmızı, altındaki küçük rakamlar yeşil mercimeğe aittir (100 g).

358kcal enerjiYeşil: 352
63,1 gkarbonhidratYeşil: 63,4 g
23,9 gproteinYeşil: 24,6 g
10,8 gdiyet lifiYeşil: 10,7 g
2,17 gyağYeşil: 1,06 g

Mineraller (100 g)

KırmızıYeşil
Kalsiyum4835mg
Demir7,396,51mg
Magnezyum5947mg
Fosfor294281mg
Potasyum668677mg
Sodyum76mg
Çinko3,63,27mg
Bakır1,30,754mg
Mangan1,721,39mg
Selenyum00,1µg

Vitaminler (100 g)

KırmızıYeşil
Tiamin (B1)0,510,873mg
Riboflavin (B2)0,1060,211mg
Niasin (B3)1,52,6mg
B6 vitamini0,4030,54mg
Folat204479µg
E vitaminiveri yok0,49mg

Yemeklik tane baklagillerle karşılaştırma (100 g tanede)

Protein (g)

  • Bakla26,1
  • Yeşil mercimek24,6
  • Kırmızı mercimek23,9
  • Börülce23,5
  • Fasulye23,4
  • Bezelye23,1
  • Nohut20,5

Diyet lifi (g)

  • Bakla25,0
  • Bezelye22,2
  • Fasulye15,2
  • Nohut12,2
  • Kırmızı mercimek10,8
  • Yeşil mercimek10,7
  • Börülce10,6

Kaynak: USDA FoodData Central (SR Legacy, FDC 174284; SR Legacy, FDC 172420). Değerler 100 g çiğ tane içindir; çeşit, yetiştirme koşulu ve analiz yöntemine göre değişebilir.

Yetiştiricilik

Bölgeye göre değişirAşağıdaki tarih ve miktarlar araştırma enstitülerinin genel önerileridir. Kendi tarlanız için toprak analizi yaptırın, il ve ilçe tarım müdürlüğüne danışın.

İklim ve toprak

Mercimek, düşük sıcaklıklara dayanıklılıkta yemeklik tane baklagillerin başında gelir; bu yüzden yetiştirildiği bölgelerde kışlık ekim önerilir. Tohum en az 15 °C’de çimlenir, en uygun çimlenme sıcaklığı 18–25 °C’dir ve bu sıcaklıkta fide 5–6 günde çıkar. Gelişme için en uygun günlük ortalama sıcaklık 24 °C’dir; sürekli donlar ve 27 °C’nin üzerindeki sıcaklıklar verimi düşürür.

Kumludan ağır killiye kadar çok farklı topraklarda yetişir; en iyi verim sıcak, iyi havalanan, kumlu-tınlı ve kireçli topraklarda alınır. pH 5,5–6,5 olan hafif asit topraklar uygundur; pH 9’u geçerse kök yumruları geç oluşur ve verim düşer.

Ekim nöbeti

Baklagiller köklerindeki Rhizobium bakterileriyle havanın azotunu bağlar ve toprağı zenginleştirir; bu yüzden ekim nöbetinde tahıllardan önce gelmeleri en doğrusudur. Aynı tarlaya üst üste baklagil ekmek ise kök hastalıklarını ve nematodları çoğaltır. Güneydoğu Anadolu’da mercimek–buğday ya da mercimek–arpa nöbeti yaygındır; mercimek nadasın yerini alarak tarlayı her yıl ürün verir hâle getirir.

Toprak hazırlığı

İki yol izlenir. Birincisinde tahıl hasadından hemen sonra toprak gölge tavındayken 15–20 cm sürülür, sonbaharda ilk yağmurlarla otlar çimlenince kültivatör ve tapanla ikinci işleme yapılır. İkincisinde anız sonbahara kadar bekletilir, ilk yağmurlardan sonra toprak tavdayken 15–20 cm pullukla sürülür ve ardından tohum yatağı hazırlanır.

Ekim

  • Ekim zamanıKışlık: Güneydoğu’da Kasım, Orta Anadolu ve geçit bölgelerinde Ekim. Yazlık: Şubat sonu–Mart başı
  • Sıra arası15–20 cm; yağışı 350 mm’nin altındaki yerlerde 30 cm
  • Ekim derinliği4–5 cm
  • Tohum miktarıYeşil (sultani) mercimekte kışlık 14–15, yazlık 10–12 kg/da; küçük tanelide kışlık 8–10, yazlık 7–8 kg/da

Eğimli alanlarda hâlâ serpme ekim yapılsa da en iyi yöntem tahıl mibzeriyle sıraya ekimdir; serpmede tohum en az 2 kg artırılır. Orta Anadolu ve geçit bölgelerinde kış zararı ihtimaline karşı kışlık ekimde tohum 1–2 kg fazla tutulur. Ekimdeki gecikme verim kaybına yol açar.

Tohum miktarı hesaplayıcı

Hesap: bin dane ağırlığı × m²'ye tohum × 10 ÷ (çimlenme × saflık). Kırmızı mercimekte bin dane ağırlığı 35–45 g civarındadır.

Gübreleme

Mercimek azotunu büyük ölçüde kök bakterilerinden sağladığından çok azot istemez. İlk gelişme döneminin ihtiyacı için dekara 12–14 kg DAP gübresi yeterlidir.

Bakım ve sulama

Özellikle kışlık mercimekte verimi en çok düşüren etken yabancı otlardır; temizlenmeyen tarlada hem verim hem de mercimekte tane kadar değerli olan samanın kalitesi düşer, hasat da zorlaşır. Küçük tarlalarda yetiştirme süresince iki kez elle ot yolmak en iyi sonucu verir. Güneydoğu’nun büyük tarlalarında ilk sürümün derin, ikinci sürümün otlar çimlendikten sonra yapılması sorunu büyük ölçüde azaltır. Ekim öncesi uygulanan bazı ilaçlar çimlenmeyi de baskılayabildiği için dikkatli kullanılmalıdır. Mercimek genellikle sulanmadan yetiştirilir.

Hastalık ve zararlılar

hastalıkSolgunlukFusarium oxysporum f. sp. lentis

Bitkiler sararıp solar ve kurur; toprak kaynaklıdır. Ekim nöbeti ve dayanıklı çeşit önemlidir.

hastalıkKökboğazı çürüklüğüAscochyta pinodella

Fide döneminde çökertene, ileri dönemde kökboğazında çürümeye neden olur. Temiz tohum kullanılmalıdır.

hastalıkMildiyöPeronospora lentis

Yaprakların altında grimsi küf, üstünde sarımsı lekeler görülür; serin ve nemli havada yayılır.

zararlıTebeşirleşme (kımıllar)Dolycoris baccarum, Piezodorus lituratus

Kımılların emgisiyle tanede tebeşir gibi beyaz lekeler oluşur; mercimeğin iç ve dış piyasadaki değeri düşer.

zararlıMercimek hortumlu böceğiSitona crinitus

Erginler genç bitkilerin yapraklarını kenarlardan kemirir. İyi toprak işleme ve çok derin olmayan ekim ilk gelişmeyi hızlandırır.

zararlıApionApion arrogans

Mercimeğin önemli zararlılarındandır; erginler ve larvalar çiçek ve tanelerde zarar yapar.

zararlıBaklagil tohum böcekleriBruchus spp., Acanthoscelides obtectus

Larvalar tanenin içinde gelişir; delikli taneler hem satış değerini hem çimlenmeyi yitirir. Tarlada çiçeklenmede, depoda ise ürün girmeden önce mücadele gerekir.

Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.

Hasat ve depolama

En uygun hasat zamanı bitkilerin sararmaya başladığı ama tamamen kurumadığı dönemdir. Elle sökülen bitkiler 5–6 gün tarlada kurutulup harmanlanır; tırpan ve biçme makinesiyle de bu dönemde hasat edilir. Biçerdöverle hasatta mercimeğin kuruması beklenir, ama gecikilirse baklalar çatlar ve dökülür; en uygun zaman günün erken saatleridir. Tarla yüzeyinin düz ve taşsız olması makineli hasadı kolaylaştırır. Depolanacak mercimeğin nemi yüzde 13,5’i geçmemelidir. Ambarın sıcaklığı 10 °C’yi, bağıl nemi yüzde 55–60’ı geçmemeli; ürün depoya girmeden önce baklagil tohum böceklerine karşı önlem alınmalıdır.

Kaynaklar

  1. FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: 2 Ekim 2026).
  2. TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026).
  3. USDA. FoodData Central (erişim: 2 Ekim 2026).
  4. T.C. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. Yemeklik Baklagil. Çiftçi Eğitim Serisi. Ankara.