ziraatciyiz.net

Tarla Bitkileri / Yemeklik Tane Baklagiller / Bakla

Bakla

Vicia faba L.

Serin ve nemli iklimi seven, iri taneli bir baklagil. Tanesi, taze baklası ve otuyla hem insan hem hayvan beslenmesinde kullanılır; toprağa en çok azot bağlayan baklagillerdendir.

Taksonomi

Alem
Plantae
Sınıf
Magnoliopsida (iki çenekliler)
Takım
Fabales
Familya
Fabaceae (Leguminosae)
Alt familya
Faboideae (Papilionoideae)
Cins
Vicia
Bakla
V. faba L.
Kromozom
2n = 12

Bakla dik büyüyen, köşeli ve içi boş gövdeli tek yıllık bir bitkidir; kazık kökü 1,5 m derine inebilir. Yaprakları 2–3 çift iri, etli yaprakçıktan oluşur. Fiğ ile aynı cinste olmasına karşın yaprak ucunda sülük bulunmaz. Kısmen yabancı tozlanır; arılar verimi artırır. Tane iriliğine göre üç gruba ayrılır:

İri tanelivar. major. Sebze olarak taze ya da kuru tane olarak tüketilir.
Orta tanelivar. equina. Atbaklası ya da eşek baklası olarak bilinir; çoğunlukla yem.
Küçük tanelivar. minor. Hayvan baklası; tane ve ot yemi.

Önemi ve tarihçesi

Baklanın gen merkezi Güneybatı Asya ve Akdeniz çevresi olarak kabul edilir; küçük taneli baklaların genetik çeşitliliği ise İran, Türkmenistan, Afganistan ve Kuzey Hindistan’da toplanmıştır. Yabani atası bugüne kadar bulunamamıştır. Ürdün, Suriye ve İsrail’deki erken Neolitik yerleşimlerde bulunan örnekler, baklanın Doğu Akdeniz’de en az 10.000 yıl önce toplandığını gösterir; antik Mısır, Yunan ve Roma’da önemli bir besindi.

Türkiye’de bakla daha çok Batı Marmara ve Ege’de, kıyı bölgelerinde kışlık olarak yetiştirilir; Çanakkale, Balıkesir ve Muğla başlıca üretim illeridir. Kuru tane üretimi son yirmi yılda çok azalmış, buna karşılık taze bakla sebze olarak önemini korumuştur. Yemlik bakla ise kış yemi açığı olan yörelerde alternatif bir yem bitkisi olarak araştırılmaktadır.

Üretim değerleri

Dünyada üretim

6,3milyon ton dünya üretimi (2024)
2,8milyon hektar hasat alanı (2024)
225kg/da dünya ortalama verimi (2024)

Dünya üretimi, 1994–2024 (milyon ton)

02468 6,31995200520152024

1994'ten bu yana dünya üretimi yüzde 72 arttı; dekara verim 146 kg'dan 225 kg'a çıktı. Dünya değerleri büyük ölçüde FAO tahminlerine dayanmaktadır.

Kıtalara göre üretim payı

  • Asya40%
  • Afrika28%
  • Avrupa22%
  • Okyanusya7%
  • Amerika4%

En çok üreten 10 ülke (1994–2024 ortalaması, milyon ton)

  • Çin1,7
  • Etiyopya0,71
  • Avustralya0,31
  • Birleşik Krallık0,30
  • Mısır0,25
  • Fransa0,21
  • Sudan (2012 sonrası)0,15
  • Sudan (2011’e kadar)0,12
  • Almanya0,11
  • Fas0,10

Sıralama, tek bir yılın dalgalanmasından etkilenmemesi için son 31 yılın ortalamasına göre yapılmıştır. Türkiye bu dönemin ortalamasında ilk 10'un dışında kalıyor.

Türkiye’de üretim

5,9bin ton dane üretimi (2025)
21,3bin dekar ekilen alan (2025)
278kg/da ortalama verim (2025)

Türkiye üretimi, 2004–2025 (bin ton)

0102030405,920042010201520202025

Yemeklik Yemlik

2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 10 azaldı. 2025 üretiminin yüzde 59’u yemeklik, yüzde 41’i yemlik bakladır.

Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)

Ardahan: üretim yokArtvin: üretim yokŞırnak: üretim yokHakkari: üretim yokIğdır: üretim yokAğrı: üretim yokVan: üretim yokKırklareli: üretim yokEdirne: üretim yokKars: üretim yokMardin: üretim yokŞanlıurfa: üretim yokKilis: üretim yokGaziantep: üretim yokHatay: yüzde 0,3İstanbul: yüzde 0,1Tekirdağ: yüzde 1,4Çanakkale: yüzde 36,1Rize: üretim yokTrabzon: üretim yokGiresun: üretim yokOrdu: üretim yokSamsun: yüzde 0,0Sinop: yüzde 0,2Kastamonu: üretim yokBartın: yüzde 2,9Zonguldak: yüzde 2,4Düzce: üretim yokSakarya: üretim yokKocaeli: üretim yokYalova: üretim yokBursa: yüzde 6,8Balıkesir: yüzde 20,7İzmir: yüzde 4,2Aydın: üretim yokMuğla: yüzde 13,3Antalya: yüzde 0,5Mersin: yüzde 0,1Adana: üretim yokBolu: üretim yokAnkara: üretim yokBilecik: üretim yokEskişehir: üretim yokÇankırı: üretim yokKarabük: yüzde 0,2Tokat: yüzde 1,1Sivas: üretim yokÇorum: yüzde 0,0Amasya: üretim yokKütahya: yüzde 6,8Konya: üretim yokKaraman: üretim yokNiğde: üretim yokKayseri: üretim yokIsparta: üretim yokManisa: yüzde 2,9Denizli: üretim yokBurdur: üretim yokAksaray: üretim yokNevşehir: üretim yokYozgat: üretim yokKırşehir: üretim yokUşak: üretim yokErzincan: üretim yokTunceli: üretim yokAfyonkarahisar: üretim yokKırıkkale: üretim yokKahramanmaraş: üretim yokMuş: üretim yokErzurum: üretim yokMalatya: üretim yokElazığ: üretim yokBitlis: üretim yokBingöl: üretim yokOsmaniye: üretim yokAdıyaman: üretim yokDiyarbakır: üretim yokBatman: üretim yokSiirt: üretim yokBayburt: üretim yokGümüşhane: üretim yok

%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri

En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)

  • Çanakkale%36,1
  • Balıkesir%20,7
  • Muğla%13,3
  • Bursa%6,8
  • Kütahya%6,8
  • İzmir%4,2
  • Manisa%2,9
  • Bartın%2,9
  • Zonguldak%2,4
  • Tekirdağ%1,4

İlk üç il, bakla üretiminin yüzde 70’ini tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.

Kaynaklar: FAOSTAT, Crops and livestock products; TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.

Besin değerleri

Kuru bakla tanesinin 100 gramındaki değerler. Yemeklik baklagiller içinde hem protein hem de diyet lifi bakımından en zengin olanıdır.

341kcal enerji
58,3 gkarbonhidrat
26,1 gprotein
25,0 gdiyet lifi
1,5 gyağ

Mineraller (100 g)

Kalsiyum103mg
Demir6,7mg
Magnezyum192mg
Fosfor421mg
Potasyum1.060mg
Sodyum13mg
Çinko3,14mg
Bakır0,824mg
Mangan1,63mg
Selenyum8,2µg

Vitaminler (100 g)

Tiamin (B1)0,555mg
Riboflavin (B2)0,333mg
Niasin (B3)2,83mg
B6 vitamini0,366mg
Folat423µg
E vitamini0,05mg
FavizmKalıtsal G6PD enzim eksikliği olan kişilerde bakla tüketimi ciddi kansızlığa yol açabilir.

Yemeklik tane baklagillerle karşılaştırma (100 g tanede)

Protein (g)

  • Bakla26,1
  • Yeşil mercimek24,6
  • Kırmızı mercimek23,9
  • Börülce23,5
  • Fasulye23,4
  • Bezelye23,1
  • Nohut20,5

Diyet lifi (g)

  • Bakla25,0
  • Bezelye22,2
  • Fasulye15,2
  • Nohut12,2
  • Kırmızı mercimek10,8
  • Yeşil mercimek10,7
  • Börülce10,6

Kaynak: USDA FoodData Central (SR Legacy, FDC 175205). Değerler 100 g çiğ tane içindir; çeşit, yetiştirme koşulu ve analiz yöntemine göre değişebilir.

Yetiştiricilik

Bölgeye göre değişirAşağıdaki tarih ve miktarlar araştırma enstitülerinin genel önerileridir. Kendi tarlanız için toprak analizi yaptırın, il ve ilçe tarım müdürlüğüne danışın.

İklim ve toprak

Bakla serin ve nemli iklimleri seven, sıcaklık isteği düşük bir baklagildir. Tohum 3–4 °C’de çimlenmeye başlar; fideler −4 °C’ye, gelişmiş bitkiler −5 °C’ye kadar dayanır. Gelişme için en uygun sıcaklık 18–22 °C’dir. Yetişme süresi 120–190 gündür. Don sırasında açan çiçekler genellikle bakla bağlamaz. Ülkemizde en çok kıyı bölgelerinde, özellikle Batı Marmara ve Ege’de kışlık olarak yetiştirilir.

Kuraklığa dayanıksızdır; suya en hassas olduğu dönemler çimlenme, çıkış ve çiçeklenmedir. Çiçeklenmede terlemesi çok yüksek olduğu için su eksikliği tane iriliğini ve verimi düşürür, çiçek dökümünü hızlandırır. Aşırı nem ve durgun sudan da zarar görür. En iyi sonucu su tutma kapasitesi yüksek, havalanması iyi, besince zengin, derin ve tınlı topraklarda verir; sulanabiliyorsa hafif topraklarda da yetişir. Uygun pH 6,5–7,3’tür.

Ekim nöbeti

Baklagiller köklerindeki Rhizobium bakterileriyle havanın azotunu bağlar ve toprağı zenginleştirir; bu yüzden ekim nöbetinde tahıllardan önce gelmeleri en doğrusudur. Aynı tarlaya üst üste baklagil ekmek ise kök hastalıklarını ve nematodları çoğaltır. Bakla, baklagiller içinde toprağa en fazla azot bağlayanlardandır; bakladan sonraki tarla azotça zengin, yabancı otu az ve yapısı iyi olur. Ortak hastalık ve zararlılar nedeniyle bakla ya da başka bir baklagil aynı tarlaya en erken dört yılda bir ekilmelidir; dört yıllık nöbet zararlıları büyük ölçüde azaltır. Nematod tehlikesi nedeniyle yonca, üçgül ve yem bezelyesinden sonra da ekilmemelidir.

Toprak hazırlığı

Hazırlık bir önceki yıl başlar: erken kalkan önbitkiden sonra sığ bir işleme ve tırmık, sonbaharda da derin sürüm yapılır. Kireçleme gerekiyorsa toprak analizine göre sonbaharda uygulanır. İlkbaharda tırmık olabildiğince erken çekilir. Tohum yatağı düzgün ve keseksiz olmalı, gübre ve önbitki artıkları iyice gömülmelidir; böylece tohumlar aynı derinliğe düşer ve çıkış düzgün olur. Çok kuru ya da çok ıslak toprak işlenmemelidir.

Ekim

  • Ekim zamanıIlıman bölgelerde kışlık (Ekim–Kasım), soğuk bölgelerde ilkbaharda olabildiğince erken (Mart–Nisan başı)
  • Sıklıkm²’ye 20–40 bitki; sıra arası 40–50 cm, sıra üzeri 10–15 cm ya da 20–40 cm’de bir 3–4 tohumluk ocaklar
  • Ekim derinliği4–8 cm; ağır toprakta daha sığ. Çok sığ ekilen tohumu kuşlar yer ya da yağmur açığa çıkarır
  • Tohum miktarıTane iriliğine göre dekara 10–30 kg; yemlik baklada sıraya ekimde 15–20 kg

İlkbahar ekiminde gecikme pahalıya mal olur: ekimin bir ay gecikmesi taze tane verimini yarıya kadar düşürebilir. Tohumların ekimden önce 24 saat suda bekletilmesi çimlenmeyi hızlandırır. Ekimden sonra tohumlar iyice sulanır, ama çıkışa kadar yeniden sulanmaz; aksi hâlde tohumlar çürüyebilir. Çıkış 10–14 gün sürer, soğukta uzar. Erkenci taze bakla için fideyle üretim de yapılabilir; bu yöntem pahalı olsa da hasadı yaklaşık iki hafta öne çeker. Ülkemizde tescilli çeşitler arasında Eresen-87, Filiz-99, Kıtık, Salkım, Lara ve Seher bulunur.

Tohum miktarı hesaplayıcı

Hesap: bin dane ağırlığı × m²'ye tohum × 10 ÷ (çimlenme × saflık). Bakla tanesi çok değişkendir: iri taneli yemeklik çeşitlerde bin dane ağırlığı 1–2 kg’ı bulurken yemlik baklada 300–600 g’a iner.

Gübreleme

Bakla azotunun büyük kısmını kök bakterilerinden sağladığı için yüksek dozda azot gerekmez; fazla azot ya da taze çiftlik gübresi bitkiyi yaprağa yöneltir, çiçek ve bakla oluşumu azalır. Gübre miktarı toprak analizine göre belirlenir ve ekimden yaklaşık bir hafta önce, fosfor ve potasyumla birlikte verilir. Çiftlik gübresine iyi tepki verir; en iyisi gübrelemeden bir iki yıl sonra baklaya yer vermektir. İlk kez bakla ekilecek tarlalarda tohum, uygun bakteriyle aşılanmalıdır.

  • Magnezyum eksikliği: Yaprak damarları ve kenarları yeşil kalırken aralar sararır; bakla oluşumu yavaşlar.
  • Fosfor eksikliği: Yapraklar dikleşir, gövde incelir, yapraklarda koyu yeşil kenarlı küçük mor lekeler görülür; çiçek ve baklalar şekil bozukluğuna uğrayabilir.
  • Kalsiyum eksikliği: Genç yapraklarda damar arası sararma ve yaprak ayasında kıvrılma, gelişme geriliği.

Bakım ve sulama

Soğukta çıkışı uzun sürdüğü için yabancı otlar bakladan önce gelişir; en önemli bakım işi ot mücadelesidir. Bitkiler 15 cm boylanınca çapaya başlanır, sıkışan sıra araları gevşetilir. Bakla kendi kendini taşıyabilse de baklalarla ağırlaşan uzun boylu çeşitler rüzgârlı yerlerde devrilebilir; küçük alanlarda destek verilebilir. İlkbaharda ilk baklalar bağladıktan sonra bitkilerin tepesinin koparılması bakla bağlamayı teşvik eder ve siyah bakla yaprakbitinin yerleştiği taze sürgünleri ortadan kaldırır.

Kışlık ekimler etkili yağışlar başlayana kadar, yazlık ekimler gerektikçe sulanır. Kurak geçen bahar aylarında çiçeklenme ve bakla bağlama döneminde 20–25 mm’lik sulamalar çiçek ve bakla sayısını, dolayısıyla verimi belirgin şekilde artırır.

Hastalık ve zararlılar

hastalıkÇikolata lekesiBotrytis fabae

Baklanın en yaygın hastalıklarındandır. Önce alt yapraklarda kırmızımsı-kahverengi yuvarlak lekeler oluşur; nemli havada büyüyüp birleşir, sap, çiçek ve baklalara yayılır. Tohumla da taşınır.

hastalıkBakla pasıUromyces viciae-fabae

Yaprakların iki yüzünde paslı-turuncu, kabarık püstüller oluşur; bezelye ve fasulyede de görülür.

hastalıkÇökertenPythium, Fusarium, Rhizoctonia

Fideler toprak yüzüne çıkmadan ya da çıktıktan kısa süre sonra ölür, tarlada boşluklar oluşur. İlaçlı ve sağlıklı tohum kullanılmalıdır.

hastalıkAntraknoz ve kökboğazı çürüklüğüAscochyta spp., Mycosphaerella pinodes

Bezelye ile ortak hastalıklardır; serin ve yağışlı yıllarda yaprak, sap ve baklalarda lekeler yapar.

zararlıSiyah bakla yaprakbitiAphis fabae

Bahar sonunda sürgün uçlarında büyük koloniler oluşturur; bitkiyi zayıflatır ve virüs taşır. Tepe koparma ve doğal düşmanların korunması zararı azaltır.

zararlıSitona böcekleriSitona lineatus

Erginler ilkbaharda genç bitkilerin yaprak kenarlarını yarım ay biçiminde kemirir; larvalar kök yumrularıyla beslenir.

zararlıBakla tohum böceğiBruchus rufimanus

Larvalar bakla kabuğunu delip taneye girer, tanenin içinde tünel açar; çıkışta tane yüzeyinde yuvarlak bir pencere bırakır. Tohumluk ve yemeklik kaliteyi bozar.

Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.

Hasat ve depolama

Taze bakla, baklalar dolgun, sert ve yeşil, taneler gelişmiş ama henüz sertleşmemişken toplanır; ilkbahar ekiminden 12–14 hafta, kışlık ekimden 16–18 hafta sonra hasat başlar. Genellikle elle, önce alttaki baklalardan başlayarak birkaç seferde toplanır. Tanenin göbek bağı açık yeşilden kahverengiye dönmeye başladıysa tane sertleşip unlulaşmaya başlamış demektir. Taze bakla çabuk solar ve kararır; 0–1 °C’de ve yüzde 90–95 nemde saklanmalı, elma, armut, muz ve domates gibi etilen yayan ürünlerden uzak tutulmalıdır. Buzdolabında bir üç hafta, oda sıcaklığında en fazla dört gün dayanır.

Kuru tane için hasat, alt baklaların esmerleşip siyahlaştığı dönemde yapılır; saplar bu sırada yeşil olabilir ve tane nemi yüzde 15–17’dir. Baklalar çatlamadığı için dökülme sorunu yoktur, ama hasat gecikirse makinede açılmayı azaltmak için sabah erken saatlerde çalışılmalıdır. Ülkemizde hasat çoğunlukla elle yolma ya da orakla yapılır; ürün tarlada kurutulup harmanlanır. Yemlik baklada tane verimi genellikle dekara 250–350 kg’dır. Hasattan sonra kökler ve bitki artıkları toprağa karıştırılırsa bağlanan azot tarlada kalır. Ambarın sıcaklığı 10 °C’yi, bağıl nemi yüzde 55–60’ı geçmemeli; ürün depoya girmeden önce baklagil tohum böceklerine karşı önlem alınmalıdır.

Favizm uyarısıKalıtsal G6PD enzim eksikliği olan kişilerde bakla yemek ya da bakla çiçeğinin polenini solumak ciddi kansızlığa yol açabilir. Bu kişilerin bakladan uzak durması gerekir.

Kaynaklar

  1. FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: 2 Ekim 2026).
  2. TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026).
  3. USDA. FoodData Central (erişim: 2 Ekim 2026).
  4. Golian, J. (ed.) (2026). Methodology of Integrated Production of Broad Bean (Vicia faba L.). Instytut Ogrodnictwa – PIB, Skierniewice.
  5. Growing Broad Beans. Starke Ayres Garden Centre bilgi notu.
  6. Growing Broad Beans. Seasol bahçe rehberi.
  7. Baklagil Yem Bitkileri ders notları.
  8. Kadıoğlu, S. (2019). Erzurum ilinde yetiştirilen bazı bakla (Vicia faba L.) çeşit ve popülasyonlarının verim ve bazı agromorfolojik özellikleri. Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Dergisi, 28(2): 112–120.
  9. Coşkun, A. ve Demiroğlu Topçu, G. (2022). Bornova koşullarında yetiştirilen bazı bakla (Vicia faba L.) çeşitlerinin hasıl verimi ve bazı yem kalite özelliklerinin belirlenmesi. MAS Journal of Applied Sciences, 7(2): 443–451.
  10. T.C. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. Yemeklik Baklagil. Çiftçi Eğitim Serisi. Ankara.