Taksonomi
- Alem
- Plantae
- Sınıf
- Magnoliopsida (iki çenekliler)
- Takım
- Fabales
- Familya
- Fabaceae (Leguminosae)
- Alt familya
- Faboideae (Papilionoideae)
- Oymak
- Vicieae
- Cins
- Pisum
- Kültür bezelyesi
- P. sativum L.
- Kromozom
- 2n = 14
Bezelyeyi diğer baklagillerden ayıran en belirgin özellik, yaprak dibindeki kulakçıkların yaprakçıklardan büyük olmasıdır. Bileşik yaprakların ucu sülüklerle biter. Kültür bezelyesi içinde kullanım amacına göre farklı gruplar ayrılır:
Cinsin yabani türlerinden P. fulvum ve P. elatius Türkiye’de doğal olarak yetişir; tahıl tarlalarında sık görülen P. elatius ile P. humile, kültür bezelyesinin olası ataları arasında gösterilir.
Önemi ve tarihçesi
Bezelye, diğer baklagiller gibi buğday ve arpayla aynı dönemde kültüre alındı. Gen merkezi Doğu Akdeniz’den İran, Kafkasya, Afganistan ve Tibet’e kadar uzanır. Irak’taki Yarmo kazılarında bulunan bezelye kalıntıları MÖ 6750 yıllarına, Çatalhöyük’te buğday ve arpayla birlikte bulunanlar ise MÖ 5850–5600 yıllarına aittir. Bezelye Orta Asya’dan Karadeniz yoluyla Avrupa’ya geçti; bugünkü ticari çeşitlerin kökeni 19. yüzyılda İngiltere’de geliştirilen çeşitlere dayanır. Amerika’ya 1613’te ulaştı.
Bezelye bilim tarihinde de özel bir yere sahiptir: Gregor Mendel 1860’larda kalıtım yasalarını bezelyeyle yaptığı melezleme deneyleriyle ortaya koydu.
Dünyada kuru bezelyenin en büyük üreticisi Kanada’dır. Türkiye’de kuru tane bezelye üretimi yalnızca birkaç bin tondur; Konya, Bursa ve Balıkesir başlıca illerdir. Buna karşılık yem bezelyesi üretimi son on yılda beş katına çıkarak 400 bin tonu aşmıştır.
Üretim değerleri
Dünyada üretim
Dünya üretimi, 1994–2024 (milyon ton)
1994'ten bu yana dünya üretimi yüzde 1 azaldı. Dekara verim 187 kg'dan 192 kg'a çıktığı hâlde ekim alanının yüzde 4 daralması üretimi düşürdü. 2023 ve 2024 yılları dünya değerleri FAO tahminidir.
Kıtalara göre üretim payı
En çok üreten 10 ülke (1994–2024 ortalaması, milyon ton)
Sıralama, tek bir yılın dalgalanmasından etkilenmemesi için son 31 yılın ortalamasına göre yapılmıştır. Türkiye bu dönemin ortalamasında ilk 10'un dışında kalıyor.
Türkiye’de üretim
Türkiye üretimi, 2004–2025 (ton)
2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 9 azaldı. Bunun dışında yem bezelyesi olarak 2025’te 229 bin dekardan 418 bin ton ürün alınmıştır; yem bezelyesi Çayır-Mera ve Yem Bitkileri grubunda ayrıca ele alınacaktır.
Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)
%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri
En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)
İlk üç il, bezelye üretiminin yüzde 81’ini tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.
Kaynaklar: FAOSTAT, Crops and livestock products; TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.
Besin değerleri
Kuru (yarılmış) bezelyenin 100 gramındaki değerler. Diyet lifi bakımından bakladan sonra ikinci sıradadır; niasin ve tiamin de yüksektir.
Mineraller (100 g)
| Kalsiyum | 46 | mg |
| Demir | 4,73 | mg |
| Magnezyum | 63 | mg |
| Fosfor | 334 | mg |
| Potasyum | 852 | mg |
| Sodyum | 5 | mg |
| Çinko | 3,49 | mg |
| Bakır | 0,809 | mg |
| Mangan | 1,19 | mg |
| Selenyum | 10,7 | µg |
Vitaminler (100 g)
| Tiamin (B1) | 0,719 | mg |
| Riboflavin (B2) | 0,244 | mg |
| Niasin (B3) | 3,61 | mg |
| B6 vitamini | 0,14 | mg |
| Folat | 15 | µg |
| E vitamini | 0,12 | mg |
Yemeklik tane baklagillerle karşılaştırma (100 g tanede)
Protein (g)
Diyet lifi (g)
Kaynak: USDA FoodData Central (SR Legacy, FDC 172428). Değerler 100 g çiğ tane içindir; çeşit, yetiştirme koşulu ve analiz yöntemine göre değişebilir.
Yetiştiricilik
İklim ve toprak
Bezelye serin iklim bitkisidir. Tohum 2–4 °C’de çimlenmeye başlar; çimlenmeden çiçeklenmeye kadar günlük ortalama 15–18 °C, çiçeklenmeden olgunluğa 18–21 °C uygundur. İlk gelişmede −5 °C’ye, bazı çeşitler −8 °C’ye kadar dayanır. Yüksek sıcaklığa en hassas olduğu dönem çiçeklenmeden sonraki beş gündür; bu sırada 30 °C’nin üzerindeki sıcaklıklar verimi büyük ölçüde düşürür. Kurağa dayanıksızdır, yetişme boyunca düzenli su ister; yıllık yağışı 800–1.000 mm olan yerlerde en iyi sonucu verir.
Hafif kumlu-tınlıdan ağır killiye kadar farklı topraklarda yetişir; en iyisi serin, nemli, iyi drene olan orta ağırlıkta topraklardır. Uygun pH 6,5–7,2’dir. İri taneli kuru bezelye çeşitleri daha iyi toprak isterken küçük taneliler daha az seçicidir.
Ekim nöbeti
Baklagiller köklerindeki Rhizobium bakterileriyle havanın azotunu bağlar ve toprağı zenginleştirir; bu yüzden ekim nöbetinde tahıllardan önce gelmeleri en doğrusudur. Aynı tarlaya üst üste baklagil ekmek ise kök hastalıklarını ve nematodları çoğaltır. Bakteri aşılamasıyla bezelyenin toprağa dekara 9 kg’a kadar saf azot bağladığı bildirilmektedir. Tahıllar için çok iyi bir önbitkidir.
Toprak hazırlığı
Tahıldan sonra ekilecekse sapların sökülmesi için sonbaharda 10–15 cm derinlikte işleme yapılır; ikileme ve sonraki işlemeler daha yüzlek olmalıdır. Sonbaharda yapılan işleme ilkbaharda erken ekime imkân verir. İyi bir çimlenme için keseksiz bir tohum yatağı gerekir.
Ekim
- Ekim zamanıEge ve Akdeniz kıyısında kışlık (Ekim–Aralık); Orta Anadolu ve geçit bölgelerinde yazlık (Şubat–Mart). Günlük ortalama sıcaklık 3,5–9 °C iken
- SıklıkKısa boylu, dik çeşitlerde sıra arası 20–30, sıra üzeri 8–10 cm; m²’ye 50–60 bitki
- Ekim derinliği5–7,5 cm; ağır toprakta daha sığ, hafif toprakta daha derin
- Tohum miktarıDekara 10–12 kg; tane iriliğine göre değişir
Ekim zamanının verime etkisi büyüktür. Ödemiş’te üç yıl süren bir denemede kışlık ekimler arasında en yüksek tane verimi 22 Kasım ekiminden alınmıştır. Ankara’da yazlık ekimde ise Mart sonu ve Nisan başı ekimleri en yüksek verimi verirken 22 Nisan ekimi en düşük verimi vermiştir. Konya’da yapılan bir çalışmada da ekim geciktikçe tane veriminin dekara 523 kg’dan 150 kg’a düştüğü bildirilmektedir. Yatık ve sarılıcı formlarda sıra arası ve sıra üzeri daha geniş tutulur. Ülkemizde tescilli bir kuru bezelye çeşidi Marmara’dır.
Tohum miktarı hesaplayıcı
Gübreleme
Çimlenmeden kök yumruları oluşana kadar geçen 2–3 haftalık dönemde azot ihtiyacı fazladır; bunun için dekara 1–2 kg azot ve 4–6 kg fosfor (P₂O₅) verilir. Fosforla birlikte yeterli potasyum, kök yumrularının sayısını ve azot bağlama gücünü artırır. pH’sı düşük topraklarda kireçleme iyi sonuç verir.
- Fosfor eksikliği: Bitki küçük ve zayıf kalır, yapraklar sönük ve donuktur, yaşlı yapraklar erken ölür.
- Potasyum eksikliği: Boğum araları kısalır, bitki bodur kalır, yaşlı yaprakların kenarları yanar.
- Kalsiyum eksikliği: Genç gövde ve yapraklar solar, bitki boynunu büküp çöker.
Bakım ve sulama
Bitkiler 5–6 cm boydayken yapılan çapa yabancı otları temizler, toprağı havalandırır ve kaymak tabakasını kırar. Sulama ihtiyacı kurak yörelerde ve yıllarda artar; sulama genellikle çıkıştan çiçeklenmeye kadar olan dönemde yapılır ve bu dönemde iki, en fazla üç sulama verimi artırır.
Hastalık ve zararlılar
Alt yapraklardan başlar; yapraklar açık, gümüşi renkte görünür, alt yüzeyde pembemsi-gri küf oluşur. Bitkiler bodurlaşabilir.
Toprak üstü tüm organlarda lekeler, çıkış öncesi tohum çürüklüğü ve fide kökboğazı çürüklüğü yapar; serin ve yağışlı yıllarda zararı artar.
Tane üretiminde en önemli zararlıdır; mücadele yapılmazsa ürünün tamamına zarar verebilir. Tarlada çiçeklenmede ilaçlama ve hasattan sonra fümigasyon gerekir.
Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.
Hasat ve depolama
Kuru tane için hasat, bitkinin alt kısmındaki baklaların çoğu olgunlaşıp sarardığında ama çatlayıp tane dökmeden önce yapılır; makineli hasatta baklaların çatlama sınırına kadar beklenir. Biçilen ya da yolunan bitkiler birkaç gün kurutulduktan sonra, baklalar kolayca açılabilecek kadar nemliyken harmanlanır; böylece harmanda tanelerin zedelenmesi en aza iner. Harmandan kalan sap ve bakla kabukları hayvan yemi olarak değerlendirilir. Ambarın sıcaklığı 10 °C’yi, bağıl nemi yüzde 55–60’ı geçmemeli; ürün depoya girmeden önce baklagil tohum böceklerine karşı önlem alınmalıdır.
Kaynaklar
- FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: 2 Ekim 2026).
- TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026).
- USDA. FoodData Central (erişim: 2 Ekim 2026).
- Bezelye (Pisum sativum) ders notları.
- Alan, Ö. ve Geren, H. (2012). Bezelyede (Pisum sativum L.) farklı ekim zamanlarının tane verimi ve diğer bazı verim özelliklerine etkisi. Ege Üniv. Ziraat Fak. Derg., 49(2): 127–134.
- Demirci, G. ve Ünver, S. (2005). Ankara koşullarında bezelyede (Pisum sativum L.) farklı ekim zamanlarının verim ve verim öğelerine etkileri. Anadolu, 15(1): 49–60.
- Baklagil Yem Bitkileri ders notları.
- T.C. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı. Yemeklik Baklagil. Çiftçi Eğitim Serisi. Ankara.