ziraatciyiz.net

Tarla Bitkileri / Tahıllar / Sıcak İklim Tahılları / Çeltik

Çeltik

Oryza sativa L.

Dünya nüfusunun yarısından fazlasının temel besini olan pirincin bitkisi. Su ile göllendirilmiş tavalarda yetiştirilir; Türkiye’de üretimin çoğu Edirne, Samsun ve Balıkesir’dedir.

Taksonomi

Alem
Plantae
Sınıf
Liliopsida (tek çenekliler)
Takım
Poales
Familya
Poaceae (Gramineae)
Cins
Oryza
Kültür çeltiği
O. sativa L.
Kromozom
2n = 24

Çiçeğinde altı erkek organ bulunduran tek kültür tahılıdır. Hasat edilen kavuzlu taneye çeltik, kavuzu soyulmuş ama parlatılmamış taneye esmer (kargo) pirinç, kepeği de alınıp parlatılan son ürüne pirinç denir.

Kültür çeltiğinin iki alt türü

IndicaSıcak bölgelere uyumlu, uzun boylu, çok kardeşlenen, yatmaya ve hastalıklara daha hassas. Tanesi uzun ve ince, amilozu yüksektir; pilavı tane tane olur.
JaponicaSerin bölgelere uyumlu, kısa boylu, sağlam saplı, hastalıklara daha dayanıklı. Tanesi kısa ve tombul, amilozu düşüktür; pilavı yapışkan olur. Baldo ve Osmancık tipleri bu gruptadır.

Önemi ve tarihçesi

Çeltiğin gen merkezi Çin ve Hindistan’dır. Bugün dünya üretiminin yaklaşık yüzde 90’ı Asya’da yapılır ve tüketilir. Türkiye’de çeltik tarımı 1500’lü yıllarda, Ilgaz Dağları’ndan doğan Devrez Çayı vadisinde, Tosya çevresinde başladı. Cumhuriyetin ilk çeltik fabrikası da 1925’te burada kuruldu. “Tosya’ya pirince giderken evdeki bulgurdan olmak” deyimi bu geçmişin izini taşır.

Bugün Türkiye’de çeltik ekim alanının üçte birinden fazlası Edirne’dedir; Samsun, Balıkesir, Çorum, Sinop ve Kastamonu diğer önemli illerdir. Ülkemizde yetiştirilen çeşitlerin büyük kısmı Trakya ve Karadeniz tarımsal araştırma enstitüleri tarafından geliştirilmiştir; 2024 itibarıyla tescilli 94 çeşidin 57’si kamu araştırma enstitülerine aittir.

Türkiye pirinç tüketiminin tamamını karşılayamamakta, bir kısmını ithal etmektedir. 100 kg çeltik işlendiğinde ortalama 60 kg sağlam pirinç elde edilir; geri kalanı kırık pirinç, kepek ve kavuzdur.

Üretim değerleri

Dünyada üretim

820,2milyon ton dünya üretimi (2024)
172,4milyon hektar hasat alanı (2024)
476kg/da dünya ortalama verimi (2024)

Dünya üretimi, 1994–2024 (milyon ton)

02004006008001.000 820,21995200520152024

1994'ten bu yana dünya üretimi yüzde 52 arttı; dekara verim 367 kg'dan 476 kg'a çıktı.

Kıtalara göre üretim payı

  • Asya90%
  • Amerika5%
  • Afrika4%
  • Avrupa1%
  • Okyanusya0%

En çok üreten 10 ülke (1994–2024 ortalaması, milyon ton)

  • Çin196,7
  • Hindistan151,0
  • Endonezya54,5
  • Bangladeş44,4
  • Vietnam37,7
  • Tayland30,0
  • Myanmar25,4
  • Filipinler15,8
  • Japonya11,2
  • Brezilya11,2

Sıralama, tek bir yılın dalgalanmasından etkilenmemesi için son 31 yılın ortalamasına göre yapılmıştır. Türkiye bu dönemin ortalamasında ilk 10'un dışında kalıyor.

Türkiye’de üretim

1,0milyon ton dane üretimi (2025)
1,2milyon dekar ekilen alan (2025)
810kg/da ortalama verim (2025)

Türkiye üretimi, 2004–2025 (milyon ton)

0,00,20,50,81,01,21,020042010201520202025

2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 2 azaldı.

Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)

Ardahan: üretim yokArtvin: yüzde 0,0Şırnak: üretim yokHakkari: yüzde 0,0Iğdır: yüzde 0,0Ağrı: üretim yokVan: üretim yokKırklareli: yüzde 1,6Edirne: yüzde 40,1Kars: üretim yokMardin: yüzde 0,0Şanlıurfa: yüzde 0,2Kilis: üretim yokGaziantep: üretim yokHatay: yüzde 0,1İstanbul: yüzde 0,2Tekirdağ: yüzde 1,4Çanakkale: yüzde 8,8Rize: üretim yokTrabzon: üretim yokGiresun: üretim yokOrdu: üretim yokSamsun: yüzde 16,6Sinop: yüzde 2,8Kastamonu: yüzde 0,9Bartın: üretim yokZonguldak: üretim yokDüzce: yüzde 0,2Sakarya: üretim yokKocaeli: üretim yokYalova: üretim yokBursa: yüzde 2,0Balıkesir: yüzde 14,3İzmir: üretim yokAydın: üretim yokMuğla: üretim yokAntalya: üretim yokMersin: yüzde 0,8Adana: üretim yokBolu: yüzde 0,0Ankara: yüzde 0,2Bilecik: üretim yokEskişehir: üretim yokÇankırı: yüzde 3,0Karabük: yüzde 0,0Tokat: yüzde 0,2Sivas: üretim yokÇorum: yüzde 5,4Amasya: yüzde 0,2Kütahya: üretim yokKonya: üretim yokKaraman: üretim yokNiğde: üretim yokKayseri: üretim yokIsparta: üretim yokManisa: üretim yokDenizli: üretim yokBurdur: üretim yokAksaray: üretim yokNevşehir: üretim yokYozgat: üretim yokKırşehir: üretim yokUşak: üretim yokErzincan: üretim yokTunceli: üretim yokAfyonkarahisar: üretim yokKırıkkale: yüzde 0,4Kahramanmaraş: yüzde 0,0Muş: üretim yokErzurum: üretim yokMalatya: üretim yokElazığ: üretim yokBitlis: üretim yokBingöl: üretim yokOsmaniye: üretim yokAdıyaman: üretim yokDiyarbakır: yüzde 0,5Batman: üretim yokSiirt: yüzde 0,0Bayburt: üretim yokGümüşhane: üretim yok

%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri

En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)

  • Edirne%40,1
  • Samsun%16,6
  • Balıkesir%14,3
  • Çanakkale%8,8
  • Çorum%5,4
  • Çankırı%3,0
  • Sinop%2,8
  • Bursa%2,0
  • Kırklareli%1,6
  • Tekirdağ%1,4

İlk üç il, çeltik üretiminin yüzde 71’ini tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.

Kaynaklar: FAOSTAT, Crops and livestock products; TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.

Besin değerleri

Esmer (kavuzu soyulmuş, parlatılmamış) uzun taneli pirincin 100 gramındaki değerler. USDA’da kavuzlu çeltik kaydı bulunmadığı için bu kayıt kullanılmıştır. Sıcak iklim tahılları içinde protein ve diyet lifi en düşük olanıdır; buna karşılık niasin, tiamin ve manganda öne çıkar. Parlatılmış beyaz pirinçte kepekle birlikte bu vitamin ve minerallerin büyük kısmı kaybolur.

367kcal enerji
76,2 gkarbonhidrat
7,5 gprotein
3,6 gdiyet lifi
3,2 gyağ

Mineraller (100 g)

Kalsiyum9mg
Demir1,29mg
Magnezyum116mg
Fosfor311mg
Potasyum250mg
Sodyum5mg
Çinko2,13mg
Bakır0,302mg
Mangan2,85mg
Selenyum17,1µg

Vitaminler (100 g)

Tiamin (B1)0,541mg
Riboflavin (B2)0,095mg
Niasin (B3)6,49mg
B6 vitamini0,477mg
Folat23µg
E vitamini0,6mg

Sıcak iklim tahıllarıyla karşılaştırma (100 g tanede)

Protein (g)

  • Darı11,0
  • Sorgum10,6
  • Mısır9,4
  • Esmer pirinç7,5

Diyet lifi (g)

  • Darı8,5
  • Mısır7,3
  • Sorgum6,7
  • Esmer pirinç3,6

Kaynak: USDA FoodData Central (SR Legacy, FDC 169703). Değerler 100 g çiğ tane içindir; çeşit, yetiştirme koşulu ve analiz yöntemine göre değişebilir.

Yetiştiricilik

Bölgeye göre değişirAşağıdaki tarih ve miktarlar araştırma enstitülerinin genel önerileridir. Kendi tarlanız için toprak analizi yaptırın, il ve ilçe tarım müdürlüğüne danışın.

İklim ve toprak

Çeltik sıcak ve nemli koşulları seven, suyla göllendirilmiş tavalarda yetiştirilen bir tahıldır. Çeşide göre ekimden hasada 110–140 gün sürer: erkenci çeşitler 110–120, orta çeşitler 120–130, geççi çeşitler 130–140 günde olgunlaşır. Tava suyunun sıcaklığı 12 °C’nin üzerinde olmalıdır.

Toprak bakımından seçici değildir; kumlu-tınlıdan ağır killiye, pH’sı 3 ile 8 arasında değişen topraklara uyum sağlar. Su altında köklerin oksijeni sudan değil, yapraklardan köke uzanan hava kanallarından (aerenkima) aldığı bilinmektedir.

Ekim nöbeti

Aynı tarlaya her yıl çeltik ekilirse verim düşer, yabancı ot ve hastalıklarla mücadele zorlaşır. İki üç yıl çeltikten sonra tarlaya bir yem bitkisi, tercihen toprağa azot kazandıran baklagil yem bitkisi ekilmelidir.

Toprak hazırlığı

Çeltik tarlalarında toprak nemi genellikle yüksek olduğundan tava gelmesi beklenmez; tarlaya ilkbaharda girilebilen ilk fırsatta, çoğunlukla Nisan’da pullukla sürüm yapılır. Kesekler goble disk ya da kültivatörle parçalanır. Tavalara suyun eşit dağılabilmesi için yüzey lazerli tesviye küreğiyle düzeltilir ve tarla setlerle (tir) çevrili tavalara ayrılır. Taban gübresi tırmıkla karıştırılır, ardından silindirle toprak sıkıştırılır ve tavalar suya hazırlanır.

Ekim

  • Ekim zamanıMayıs
  • Tohum sıklığım²’ye 500–600 tohum
  • Tohum miktarıKüçük taneli çeşitlerde dekara 15, orta tanelilerde 17–18, iri tanelilerde 20 kg
  • Ekim yöntemiSu verilmiş tavalara serpme (elle, gübre serpme makinesiyle ya da uçak ve İHA ile); mibzerle ekim ve fideleme de yapılır

Tohumluk sertifikalı, hastalıklardan, yabancı ot ve kırmızı çeltik tohumlarından arınmış olmalı; mümkünse iki üç yılda bir yenilenmelidir. Tohumlar ekimden önce 24–36 saat suda bekletilerek şişirilir. Beyaz uç nematoduna karşı ön çimlendirmeden önce tohumların 55–56 °C’deki suda 10 dakika tutulması önerilir.

Tohum serpildikten 3–4 gün sonra tavanın suyu boşaltılır; kök ve yaprak çıkması için 4–5 gün beklenip yeniden su verilir. Bu bekleme süresi uzatılmamalıdır, çünkü kuru kalan tavada yabancı otlar çimlenir.

Tohum miktarı hesaplayıcı

Hesap: bin dane ağırlığı × m²'ye tohum × 10 ÷ (çimlenme × saflık). Çeltikte m²’ye 500–600 tohum hedeflenir.

Bakım

Çeltikte bakımın temeli tavadaki su seviyesinin dönemlere göre ayarlanmasıdır (aşağıdaki sulama bölümüne bakın). Ot ilacı, kardeşlenmenin sonunda sapa kalkmanın hemen başında uygulanır: önce tavanın suyu boşaltılır, ilaç atılır, iki gün sonra yeniden su verilir ve bundan sonra hasada kadar su kesilmez.

Gübreleme

Çeltikte en uygun azotlu gübre, azotu yavaş bıraktığı için amonyum sülfattır. Kaynaklarda dekara 15–18 kg saf azot ve 6–9 kg fosfor önerilir. Fosforun tamamı ekimde verilir; azot üçe bölünür: ekimde, kardeşlenmede ve salkım çıkarmanın başında. Aşırı azot, çeltiğin en önemli hastalığı olan yanıklığı artırdığı için kaçınılmalıdır.

Sulama

DönemTavadaki su (cm)
Ekim5
Çıkış ve kardeşlenme5
Sapa kalkma7
Başaklanma ve tane dolumu10

Su seviyesi 15 cm’yi geçmemelidir. Çeltiğin su tüketimi 810–1.625 mm arasındadır; sürekli göllendirmede sızma ve akışla kaybolan su da eklendiğinde uygulamada verilen su miktarı bunun birkaç katına çıkar. Çeltik özellikle kardeşlenme, salkım oluşumu ve tozlanmada su eksikliğinden etkilenir; en kritik dönem çiçeklenmeden 20 gün öncesinden 10 gün sonrasına kadar olan süredir. Damla sulama, mevsimlik su 2.000 mm’nin altına düşürülmediği sürece tava yöntemine yakın verim ve yüzde 40–50 su tasarrufu sağlayabilir; yağmurlamada ise verim yüzde 20–50 düşmektedir.

Yabancı otlar

Yabancı ot, yanıklıkla birlikte çeltik tarımının iki büyük sorunundan biridir. Başlıca otlar darıcan türleri, kızotu ve topalak gibi sazlar ile baraj otudur. En zor olanı kırmızı çeltiktir: kültür çeltiğinin yabani bir biyotipidir, daha uzun boylu ve erkencidir, tanesini döker ve tohumları toprakta yıllarca canlı kalır. Pirinçte kırmızı çizgili tanelere ve randıman kaybına yol açar. Kırmızı çeltikle mücadelede, belirli bir ilaç grubuna dayanıklı (CL) çeşitlerle üretim önemli bir çözümdür.

Hastalık ve zararlılar

hastalıkÇeltik yanıklığıPyricularia oryzae

Yapraklarda göz biçimli, ortası gri, kenarı kahverengi lekeler; salkım boğazında yanıklık olursa salkım boş kalır. Aşırı azottan ve su kesmekten kaçınmak, erken ekim ve dayanıklı çeşitler önemlidir.

hastalıkKahverengi yaprak lekesiHelminthosporium oryzae

Yapraklarda ve kavuzlarda küçük, yuvarlak kahverengi lekeler oluşur; tane kalitesi düşer.

hastalıkKökboğazı çürüklüğüFusarium moniliforme

Tohumla taşınır; fideler sararır, anormal boylanır ya da ölür. Temiz ve ilaçlı tohum kullanılmalıdır.

zararlıBeyaz uç nematoduAphelenchoides besseyi

Yaprak uçları beyazlayıp kıvrılır, salkımlar küçük kalır. Tohum içinde taşındığı için sıcak su uygulaması etkilidir.

Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır. Yanıklığa dayanıklı Yanmaz, Aslı, Aliço-22 ve TARI2020 gibi çeşitler araştırma enstitülerinden temin edilebilir.

Hasat ve depolama

Hasat, salkımların yüzde 80’i saman rengini aldığında, alt taneler sert hamur dönemine geldiğinde yapılır; bu sırada tane nemi yüzde 22–24’tür. Erken hasatta tebeşirimsi yeşil taneler verimi ve randımanı düşürür; geç hasatta kuş ve kemirgen zararı ile kırık tane oranı artar.

Güvenli depolama için nem yüzde 14’ün altına indirilmelidir. Güneşte kurutmada ürün beton zemine en fazla 4–5 cm kalınlıkta serilip sık sık karıştırılır; kurutucuda ürün sıcaklığı 35 °C’yi geçmemelidir. 100 kg çeltik işlendiğinde ortalama 60 kg sağlam pirinç, 12–14 kg kırık pirinç, 6–8 kg kepek ve 18–20 kg kavuz elde edilir.

Kaynaklar

  1. FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: 2 Ekim 2026).
  2. TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026).
  3. USDA. FoodData Central (erişim: 2 Ekim 2026).
  4. Ünan, R., Azapoğlu, Ö., Yılmaz, S. ve Enginsu, M. (2023). Çeltik Tarımı. Karadeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü, Samsun.
  5. Kaya, Y. (2024). Çeltik Yetiştiriciliği. Ders sunusu, Siirt Üniversitesi.