Taksonomi
- Alem
- Plantae
- Sınıf
- Magnoliopsida (iki çenekliler)
- Takım
- Lamiales
- Familya
- Pedaliaceae
- Cins
- Sesamum
- Susam
- S. indicum L.
- Kromozom
- 2n = 26
Susam tek yıllık, sıcak seven, büyümesi sınırsız (indeterminant) bir bitkidir; çiçekler ve kapsüller gövde boyunca aşağıdan yukarı doğru oluşur. Kapsüller olgunlaşınca çatlayıp tohum döker; bu yüzden biçerdöverle hasat edilemez. Tohumunda yüzde 50–60 yağ ve yaklaşık yüzde 25 protein bulunur. Tohum rengine göre beyaz, sarı ve kahverengi susamlar vardır.
Önemi ve tarihçesi
Susamın kökeni tartışmalıdır. Yabani akrabalarının çoğu Afrika’da bulunur; bazı kaynaklar ana köken merkezinin Afrika, Hindistan’ın ise ikincil merkez olduğunu belirtir. Mezopotamya’da ve eski Mısır’da yağı için yetiştirilmiştir. “Açıl susam açıl” sözünün, olgunlaşınca kendiliğinden açılan susam kapsüllerinden geldiği söylenir.
Türkiye’de susam yemeklik yağdan çok tahin, tahin helvası, simit ve unlu mamuller için kullanılır. Üretim ihtiyacı karşılamadığı için önemli miktarda susam ithal edilmektedir. Ülkemizde ortalama verim dekara yaklaşık 74 kg’dır; tescilli çeşitlerin yaygınlaşmasıyla bunun iki katına çıkabileceği düşünülmektedir. Kısa yetişme süresi sayesinde hububattan sonra ikinci ürün olarak giderek daha çok ekilmektedir.
Üretim değerleri
Dünyada üretim
Dünya üretimi, 1994–2024 (milyon ton)
1994'ten bu yana dünya üretimi yüzde 187 arttı; dekara verim 35 kg'dan 57 kg'a çıktı. 2017, 2021, 2022, 2023 ve 2024 yılları dünya değerleri FAO tahminidir.
Kıtalara göre üretim payı
En çok üreten 10 ülke (1994–2024 ortalaması, milyon ton)
Sıralama, tek bir yılın dalgalanmasından etkilenmemesi için son 31 yılın ortalamasına göre yapılmıştır. Türkiye bu dönemin ortalamasında ilk 10'un dışında kalıyor.
Türkiye’de üretim
Türkiye üretimi, 2004–2025 (bin ton)
2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 2 arttı.
Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)
%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri
En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)
İlk üç il, susam üretiminin yüzde 62’sini tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.
Kaynaklar: FAOSTAT, Crops and livestock products; TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.
Besin değerleri
Kabuklu susamın 100 gramındaki değerler. Kalsiyum (975 mg), demir, çinko ve bakır bakımından tarla bitkilerinin en zenginlerindendir. Kabuğu soyulmuş susamda ve tahinde kalsiyum belirgin şekilde düşer.
Mineraller (100 g)
| Kalsiyum | 975 | mg |
| Demir | 14,6 | mg |
| Magnezyum | 351 | mg |
| Fosfor | 629 | mg |
| Potasyum | 468 | mg |
| Sodyum | 11 | mg |
| Çinko | 7,75 | mg |
| Bakır | 4,08 | mg |
| Mangan | 2,46 | mg |
| Selenyum | 34,4 | µg |
Vitaminler (100 g)
| Tiamin (B1) | 0,791 | mg |
| Riboflavin (B2) | 0,247 | mg |
| Niasin (B3) | 4,52 | mg |
| B6 vitamini | 0,79 | mg |
| Folat | 97 | µg |
| E vitamini | 0,25 | mg |
Yağ asidi bileşimi (yağ bitkileriyle karşılaştırma)
DoymuşTekli doymamış (oleik)Çoklu doymamış (linoleik, linolenik)
Omega-6/omega-3 oranı yaklaşık 57’dir.
Yağ bitkileriyle karşılaştırma (100 g tohumda)
Yağ (g)
Protein (g)
Kaynak: USDA FoodData Central (SR Legacy, FDC 170150). Değerler 100 g çiğ tohum içindir; çeşit, yetiştirme koşulu ve analiz yöntemine göre değişebilir.
Yetiştiricilik
İklim ve toprak
Susam sıcağı seven, tropik ve subtropik kökenli bir bitkidir. 90–120 günlük yetişme süresinde aylık sıcaklık ortalamasının 20 °C’nin altına düşmemesi gerekir. Çimlenme için toprak sıcaklığı en az 12–15 °C, en uygunu 20–25 °C’dir. Çimlenme sırasında yağıştan ve kuru rüzgârlardan zarar görür; gece–gündüz sıcaklık farkı fazla olduğunda gelişme süresi uzar. Yetişme süresince 2.500–2.800 °C’lik bir sıcaklık toplamı ister.
Toprak bakımından çok seçici değildir; en iyi drenajı iyi, orta bünyeli, organik maddece zengin, kumlu-killi alüvyal ve hafif topraklarda yetişir. Fazla killi, kireçli, çok çakıllı ya da su tutan topraklarda iyi gelişmez.
Ekim nöbeti
Yetişme süresi kısa olduğu için susam hemen her kültür bitkisiyle ekim nöbetine girebilir: pamuk, ayçiçeği, yer fıstığı, çeltik, buğday, arpa, mısır ve kanola. Ege, Akdeniz ve Güneydoğu’da hububattan sonra ikinci ürün olarak giderek yaygınlaşmaktadır. Örnek nöbetler: buğday → ikinci ürün susam → arpa → mısır ya da soya. Tahıllarla dönüşüm, solgunluk ve kök çürüklüğü etmenlerini azaltmada özellikle önemlidir.
Toprak hazırlığı
Susam tohumunun çimlenme gücü yüksektir, ama tohum çok küçük olduğu için çıkış gücü zayıftır; bu yüzden iyi bir tohum yatağı şarttır.
Ana üründe tarla sonbaharda 20–25 cm sürülür; her yıl farklı derinlikte sürmek pulluk tabanını önler. Kıştan önce otlanma olursa kazayağıyla 10–15 cm işlenir. İlkbaharda tavı kaçırmamak için derin işlemeden kaçınılır; toprak kazayağı ya da diskaroyla 10–15 cm yüzlek işlenir, gübre karıştırılır ve sürgüyle bastırılır. Gerekirse ekimden önce bir tav suyu verilir.
İkinci üründe buğday, arpa ya da kanola hasadından sonra saplar dipten kesilip toplanır, tarla tavalara ayrılıp sulanır. 4–5 gün sonra tava gelen toprak 18–20 cm sürülür, gübrelenir, bir iki kez diskaro ve sürgü çekilerek ekime hazırlanır.
Ekim
- Ekim zamanıAna ürün: Ege’de Nisan–Mayıs, Çukurova’da Nisan, Antalya’da Mayıs sonu–Haziran başı. İkinci ürün: hububat ya da kanola hasadından hemen sonra, Haziran ile Temmuz’un ilk haftası
- Ekim derinliğiToprağın tavına göre 2,5–4 cm
- SıklıkSıra arası 30–70 cm; teklemeden sonra sıra üzeri 10–20 cm
- Tohum miktarıMibzerle dekara 200–350 g; serpmede 350 g–1 kg
Ekim sabahın erken saatlerinde yapılmalı, sıcak, kuru ve rüzgârlı havada yapılmamalıdır; ekimden sonra sürgü çekilerek toprak sıkıştırılır. Sonbaharın erken yağışlarına yakalanmamak için mümkün olduğunca erken ekilmelidir.
Antalya’da ikinci ürün susamda yapılan bir denemede, sıra arası ve sıra üzeri genişledikçe verimin düştüğü görülmüş; en düşük verim 70 × 30 cm’de dekara 68 kg, en yüksek verim 30 × 5 cm’de 112 kg olarak alınmıştır. İkinci üründe sık ekim önerilmektedir.
Çeşitler: Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü’nün beyaz tohumlu Kepsut 99, Cumhuriyet 99, Osmanlı 99, Tan 99 ve Orhangazi 99 ile sarı tohumlu Sarısu ve Tanas çeşitleri; Batı Akdeniz’in Muganlı 57, Özberk 82, Baydar 2001 ve Gölmarmara çeşitleri; GAP enstitüsünün kahverengi tohumlu Aslanbey, Hatipoğlu ve Boydak çeşitleri bulunur. Manisa’da yapılan bir araştırma, tescilli çeşitlerin üretimde yaygınlaşmasıyla ülke ortalaması olan dekara 74 kg verimin iki katına çıkarılabileceğini ortaya koymuştur.
Tohum miktarı hesaplayıcı
Gübreleme
Yetişme süresi kısa olduğu için gübrenin tamamı ekimden önce son diskaro altına verilir. Toprak analizine göre dekara 8–10 kg azot ve 8–10 kg fosfor, toprakta yeterli değilse 6–8 kg potasyum önerilir; sulu koşullarda bu miktarlar 2–3 kg artırılabilir ve bitkiler 25–30 cm olunca bir miktar amonyum nitrat verilebilir. Olanak varsa sonbaharda dekara 2–4 ton çiftlik gübresi iyi sonuç verir.
Bakım
Susam ekimden 4–7 günde çıkar, ama narin fideler çok yavaş gelişir. Bitkiler 20–25 günde 10–15 cm’ye (tekleme zamanı), 35–40 günde 30–35 cm’ye (boğaz doldurma zamanı) ulaşır; 60–75 günde çiçeklenir, 100–120 günde hasat edilir.
- Tekleme ve çapa: Bitkiler 10–15 cm olana kadar tarlaya girilmez; sonra sıra üzeri 15–20 cm (makineli hasat için 10–15 cm) kalacak şekilde tekleme ve çapa yapılır.
- Boğaz doldurma: 30–35 cm boyda yapılır; otlar temizlenir, toprak kabartılır ve sulama karıkları açılır. Sulanacak susamda mutlaka yapılmalıdır.
Sulama
Susam çok su istemez; yalnız tav suyuyla da yetiştirilebilir. Ancak düzenli sulama verimi artırır ve ikinci üründe sulama şarttır. Kaynaklarda bir ile üç sulama önerilir: ilk su ilk çiçekler görüldüğünde, ikinci su çiçeklenmenin ortasında ya da yaklaşık bir ay sonra verilir. Sulama karık usulü yapılmalı, su asla göllendirilmemelidir: göllenme, “su kesmesi” denilen toplu solgunluk ve ölümlere yol açar. Fide döneminde yağmurlama da verimi olumlu etkiler.
Hastalık ve zararlılar
Bitkiler solarak kurur. Tahıllarla ekim nöbeti, iyi drenaj ve solgun bitkilerin sökülüp yok edilmesi esastır.
Kök ve gövdeyi kurutur; sıcak ve kuru koşullarda artar.
Çiçekler yaprağa dönüşür, kapsül oluşmaz. Böceklerle taşınır.
Temiz ve ilaçlı tohum, tarla temizliği ve ekim nöbetiyle azaltılır.
Fide döneminde kök ve kökboğazını keserek tarlada boşluklar açar. Tarla otlu bırakılmamalı, yoğun alanlarda derin sürülmelidir.
Larvalar yaprakları birbirine bağlayıp yer, kapsüllere de zarar verir.
Bitki özsuyunu emerek zayıflatır.
Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.
Hasat ve depolama
Susamda kapsüller aşağıdan yukarıya doğru olgunlaşır; hepsinin olgunlaşması beklenirse erken olgunlaşan alt kapsüller çatlayıp tohum döker. Çiçeklenmenin durması, yaprak ve kapsüllerin sararması, alt yaprakların dökülmesi ve alt kapsüllerin uçlarından çatlamaya başlaması hasat zamanının geldiğini gösterir. Kapsülleri çatlayarak açıldığı için susam biçerdöverle hasat edilemez.
Bitkiler genellikle elle sökülür (söküldükten sonra da bir süre gelişmeye devam eder) ya da toprağa yakın kesilir; biçer-bağlarla da hasat edilebilir. 10–15 bitki bir demet yapılarak 5–7 gün baskıya alınır, sonra 8–10 demet tepeden bağlanarak beton ya da düz bir zeminde gümül (tokurcun) yapılır. Hava durumuna göre 8–15 gün sonra demetler branda üzerinde silkelenir, tohum eleklerden geçirilip savrularak temizlenir.
Uzun süre saklanacak tohumun nemi en fazla yüzde 8–9 olmalı, depo 20 °C’nin altında, serin, kuru ve havadar olmalıdır; bağıl nem yüzde 75’i geçerse küflenme başlar. Çuvallar ızgaralar üzerinde istiflenir. İyi bir çeşit ve bakımla kuruda dekara ortalama 100 kg, suluda 150 kg ve üzeri verim alınabilir.
Kaynaklar
- FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: 2 Ekim 2026).
- TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: 2 Ekim 2026).
- USDA. FoodData Central (erişim: 2 Ekim 2026).
- Tan, A. Ş. (2015). Susam Tarımı. Çiftçi Broşürü No: 135. Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü, İzmir.
- Şaman, O. ve Öztürk, Ö. (2012). İkinci ürün susamda farklı bitki sıklıklarının verim ve verim unsurları üzerine etkileri. Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi, 5(1): 118–123.
- Ümmetoğlu, M., Taşkın, T. ve Tan, A. Ş. (2015). Manisa il ve ilçelerinde yetiştirilen susam çeşitlerinin dağılımı ve mevcut durumunun araştırılması. Anadolu, 25(2): 37–58.
- Pamuk, Soya ve Susam Yetiştiriciliği. Uzmanlarla Baş Başa ders notları.