Taksonomi
- Alem
- Plantae
- Sınıf
- Magnoliopsida (iki çenekliler)
- Takım
- Fabales
- Familya
- Fabaceae (baklagiller)
- Cins
- Pisum
- Yem bezelyesi
- P. sativum ssp. arvense (L.) Poir.
- Kromozom
- 2n = 14
Bezelyeler Pisum sativum türü altında toplanır: ssp. sativum yemeklik bezelye, ssp. arvense ise yem bezelyesidir (eski adıyla P. arvense). Tek yıllık bir bitkidir; sapları ince, içi boş ve üzeri hafif mumsu bir tabakayla kaplıdır. Bezelyeyi diğer baklagillerden ayıran en belirgin özellik, kulakçıkların yaprakçıklardan büyük olmasıdır. Mor çiçekli çeşitlerde sap ile kulakçığın birleştiği yerde mor bir leke bulunur. Tohumlar sarı, yeşil, kahverengi, siyah ya da benekli olabilir.
Önemi ve tarihçesi
Bezelye, insanlığın en eski kültür bitkilerinden biridir; tarihçesi bezelye sayfasında ayrıntılı olarak anlatılmaktadır. Yemeklik bezelye dünyada soya ve fasulyeden sonra en önemli tane baklagillerden biridir; yem bezelyesinin ekim alanı ise daha küçüktür.
Türkiye’de yem bezelyesi son yıllarda hızla yaygınlaştı: TÜİK’in ayrı kaydetmeye başladığı 2014’te 70 bin ton olan üretim 2025’te 418 bin tona çıktı. Üretim Çanakkale, Balıkesir ve Samsun başta olmak üzere kıyı bölgelerinde yoğunlaşır. Tahıllar için iyi bir önbitki, ılıman iklimlerde kışlık ara ürün ve yeşil gübre bitkisidir; toprağa dekara 2–13 kg azot bağladığı belirlenmiştir.
Üretim değerleri
Dünyada üretim
FAO, yem bezelyesini kuru bezelyeden ayrı kaydetmez; kuru bezelyenin dünya üretimi bezelye sayfasında verilmiştir.
Türkiye’de üretim
Türkiye üretimi, 2014–2025 (bin ton)
2025’te üretim bir önceki yıla göre yüzde 4 azaldı. TÜİK yem bezelyesini 2014’ten beri ayrı kaydetmektedir.
Üretimin illere göre dağılımı (2021–2025 ortalaması)
%1’den az%1–2%2–4%4–8%8 ve üzeri
En çok üreten 10 il (Türkiye üretimindeki payı)
İlk üç il, yem bezelyesi üretiminin yüzde 36’sını tek başına karşılıyor. Paylar 2021–2025 ortalamasına göre hesaplanmıştır.
Kaynak: TÜİK, Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: Ekim 2026). Harita sınırları: Natural Earth.
Yem değeri
Yem bezelyesinin otu ve tohumu lezzetli ve besleme değeri yüksektir; ham protein ve birçok mineral madde bakımından zengindir. Taneleri kırılarak kaba yemlerle birlikte rasyonlara konulan çok değerli bir kesif yemdir. Harmandan kalan sap ve bakla samanı da hayvan beslemede kullanılır.
Baklagil yem bitkilerinde ham protein (kuru otta, %)
| Yonca | ~18–22¹ |
| Korunga | yoncaya yakın |
| Adi fiğ | 13–18 |
| Macar fiği | 15–17 |
| Çayır üçgülü | 21–23 → 12–14² |
| Ak üçgül | yüksek |
| Yem bezelyesi | ~20 |
| Mürdümük | 24³ |
¹ Yonca için genel literatür değeri, kuru madde esasında; çalışmalarda yaklaşık %14–28 arasında değişir, çoğunlukla %17–23 bandında yoğunlaşır; ² tomurcuklanma → tam çiçeklenme; ³ çiçeklenme başında, kuru maddede. Değerler biçim zamanına göre büyük ölçüde değişir: biçim geciktikçe ham protein düşer, lif artar.
Kaynak: Baklagil Yem Bitkileri ders notları.
Yetiştiricilik
İklim ve toprak
Yem bezelyesi serin iklim bitkisidir; bazı çeşitler −8 °C’ye kadar dayanır, ama sıcağa ve kurağa dayanıklılığı zayıftır. Yıllık yağışı 500–1.000 mm olan yerlerde iyi gelişir. Toprak bakımından seçici değildir; killi, nemli, kireç ve fosforca zengin, nötr ya da hafif asit toprakları sever.
Ekim
- Ekim zamanıİlkbahar ya da sonbahar; çok soğuk bölgelerde ve soğuğa hassas çeşitlerde yazlık
- Sıra arası30–40 cm
- Tohum miktarıBin tane ağırlığına göre dekara 10–25 kg
- Karışık ekimdeDekara 7–9 kg arpa ile 8–10 kg yem bezelyesi
Çeşitler arasında tane iriliği çok farklı olduğundan tohum miktarı bin tane ağırlığına göre hesaplanmalıdır.
Tohum miktarı hesaplayıcı
Gübreleme ve bakım
Ekimle birlikte başlangıç gübresi olarak dekara 2–5 kg azot verilir; fosfor ihtiyacı toprak analizine göre belirlenir.
Hasat ve verim
Ot için en uygun biçim zamanı ilk baklaların gelişmeye başladığı dönemdir. Kıraç koşullarda dekardan ortalama 1.000 kg yeşil ot ya da 250–300 kg kuru ot alınır; yeterli yağış alan ya da sulanan alanlarda yeşil ot verimi 2.000–4.000 kg’a çıkar. Çiçeklenmede biçilerek silolanabilir.
Tohum üretimi
Tohum için hasat, meyvelerin büyük bölümünün olgunlaşıp sarardığı dönemde yapılır; küçük alanlarda elle, büyük alanlarda biçerdöverle hasat edilir.
Hastalık ve zararlılar
Tohum üretiminde en önemli zararlıdır; mücadele yapılmazsa bütün tohum ürününe zarar verebilir. Çiçeklenmede tarla ilaçlaması yapılmalı, hasattan sonra tohum fümige edilmelidir.
Kimyasal mücadelede ilaç ve dozu, il ve ilçe tarım müdürlükleri ile reçete yazmaya yetkili kişiler belirler; yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır.
Kaynaklar
- FAO. FAOSTAT, Crops and livestock products (erişim: Ekim 2026).
- TÜİK. Bitkisel Üretim İstatistikleri (erişim: Ekim 2026).
- Baklagil Yem Bitkileri. Ders notları.